10 - همو از سدير نقل كرده است ، مىگويد : از امام باقر عليه السلام راجع به آيهء :
« فَقالُوا رَبَّنا باعِدْ بَيْنَ أَسْفارِنا وَ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ »
« 1 » پرسيدم ، فرمود : « آنان قومى بودند كه دهكدههاى بهم پيوستهاى داشتند ، به يكديگر نگاه مىكردند با رودهاى جارى و اموالى فراوان ، ولى نعمتهاى خدا را ناسپاسى كردند و اوضاع خود را دگرگون ساختند پس خداى عزّوجلّ سيل بنيان كن ( سيل عرم ) را بر ايشان فرستاد ، دهكدههاى آنها را در خود فرو برد و خانه هايشان را ويران ساخت و اموالشان را از بين برد .
در عوض به جاى باغهاى پرنعمت ايشان ، دو باغ بى ارزش با ميوههاى تلخ و درختان بى مصرف شوره گز و اندكى از درخت سدر داد ! « 2 » سپس خداى عزّوجلّ فرمود :
« ذلِكَ جَزَيْناهُمْ بِما كَفَرُوا وَ هَلْ نُجازِي إِلَّا الْكَفُورَ »
« 3 »
.
« 4 »
سورهء فاطر
1 - علي بن ابراهيم ، به نقل از سكونى از قول امام باقر عليه السلام آورده ، « رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرمود : در علم خدا گذشت و به طور حتم نوشته شد و در قضاى الهى مقرّر گشت و پس از آن مقدّر شد با ثبت در كتاب و تصديق فرستادگان خدا كسانى را كه ايمان آورند و تقوا گزينند از جانب خدا خوشبخت ، و كسانى را كه دوستى مؤمنان را تكذيب و همچنين بيزارى از مشركان را انكار كنند ، نگونبخت گردند .
هامش
( 1 ) - سباء / 19 : گفتند : پروردگارا ! ميان سفرهاى ما دورى بيفكن ! آنها ( با اين عملشان ) به خودشان ستم كردند .
( 2 ) - برگرفته از آيه 16 سورهء سبا .
( 3 ) - همان / 17 : اين كيفر را به خاطر كفرانشان به آنها داديم و آيا جز كفران كننده را كيفر مىدهيم ؟ !
( 4 ) - كافى : 8 / 395 .