تَكُونُوا يَأْتِ بِكُمُ اللَّهُ جَمِيعاً »
« 1 »
فرمود : « خيرات ، همان ولايت است .
و در جاى ديگر خداوند مىفرمايد :
« وَ لَئِنْ أَخَّرْنا عَنْهُمُ الْعَذابَ إِلى أُمَّةٍ مَعْدُودَةٍ »
« 2 » به خدا سوگند كه آنان همان اصحاب قائم عليه السلام هستند . به خدا سوگند كه در يك ساعت همگى پيرامون او حاضر مىشوند .
چون به آن صحرا رسد ، سپاه سفيانى به جانب او بيرون رود ، پس خداوند به زمين فرمان دهد تا قدمهاى آنان را بگيرد ، و اين است كه خداوند مىفرمايد :
« وَ لَوْ تَرى إِذْ فَزِعُوا فَلا فَوْتَ وَ أُخِذُوا مِنْ مَكانٍ قَرِيبٍ * وَ قالُوا آمَنَّا بِهِ »
« 3 » . يعنى به قائم از آل محمّد صلى الله عليه و آله و سلم ايمان آورديم .
« وَ أَنَّى لَهُمُ التَّناوُشُ مِنْ مَكانٍ بَعِيدٍ
. . .
وَ حِيلَ بَيْنَهُمْ وَ بَيْنَ ما يَشْتَهُونَ
- يعنى اينكه عذاب نمىشوند -
كَما فُعِلَ بِأَشْياعِهِمْ مِنْ قَبْلُ
- يعنى از كسان دروغگويى كه پيش از آنها نابود شدند -
إِنَّهُمْ كانُوا فِي شَكٍّ مُرِيبٍ »
« 4 »
.
« 5 »
6 - همو در روايت ابوالجارود از امام باقر عليه السلام راجع به آيهء :
« وَ لَوْ تَرى إِذْ فَزِعُوا »
آورده است ، فرمود : « از جهت آن صدا و آن صدا از آسمان است
هامش
( 1 ) - بقره / 148 : در اعمال خير و نيكيها بر يكديگر سبقت بگيريد ! هر جا باشيد خداوند همهء شما را حاضر خواهد كرد .
( 2 ) - هود / 8 : و اگر مجازات را تا زمان محدودى از آنها به تأخير اندازيم .
( 3 ) - سبا / 51 و 52 : اگر ببينى هنگامى كه فريادشان بلند است ولى نمىتوانند فرار كنند از عذاب الهى و آنها را از مكان نزديكى مىگيرند ، آنها مىگويند : ما به آن ( معاد ) ايمان آورديم .
( 4 ) - همان 52 - 54 : ولى آنها چگونه مىتوانند از آن فاصلهء دور دسترسى پيدا كنند در حالى كه به آن كافر شدند ! دربارهء جهان غيب داوريهاى نادرستى مىكردند و از دور دست نسبتهايى به آن مىدادند ، سرانجام ميان آنها و مورد علاقهشان جدايى افتد همان گونه كه با امثال ايشان شد ، آنها همواره در شك بسر مىبردند .
( 5 ) - تفسير قمى : 2 / 204