تخطي إلى المحتوى الرئيسي

جلوه تاريخ درشرح نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 41

مساهمون:

ص٤١

خطبه هاى نهج البلاغه

خطبه ( 1 )

در اين خطبه على عليه السلام ضمن ستايش خداوند دربارهء آغاز آفرينش آسمان و زمين و آدم سخن رانده است .

اختلاف اقوال و عقايد در چگونگى آفرينش آدمى

بدان كه مردم دربارهء آغاز و چگونگى آفرينش آدمى اختلاف عقيده دارند . آنان كه پيرو اديان الهى هستند ، يعنى مسلمانان و يهوديان و مسيحيان ، معتقدند كه مبدأ و سر آغاز آفرينش بشر ، همان پدر نخستين ، يعنى آدم عليه السلام است و بيشتر قصص آفرينش آدم در قرآن عزيز مطابق است با آنچه كه در اين باره در تورات آمده است . گروهى از مردم عقايدى ديگر در اين مورد دارند . فلاسفه چنين پنداشته و گمان برده‌اند كه براى نوع بشر و ديگر انواع ، موجود نخستين وجود نداشته است . هنديان ، گروهى كه با فلاسفه هم عقيده‌اند همان سخن را كه گفتيم مى گويند و و گروهى از آنان كه معتقد به عقيدهء فلاسفه نيستند ولى اعتقاد به حدوث اجسام دارند ، باز هم وجود آدم نخستين را ثابت نمى كنند و مى گويند : خداوند متعال افلاك را آفريد و براى آنها حركتى ذاتى قرار داد و چون افلاك به حركت در آمد اجسامى آن را آكنده كرد كه خلأ ناممكن است . اين اجسام اگر چه بر يك سرشت و طبيعت بودند ولى به سبب حركت فلكى سرشت آنان دگرگون شد . هر چه به فلك متحرك نزديك تر بود ، گرمتر و لطيف تر بود و هر چه از آن دور تر بود ، سردتر و سنگين تر . سپس عناصر با يكديگر آميختند و از اين آميزش اجسام مركب پديد آمد و سپس