تخطي إلى المحتوى الرئيسي

جلوه تاريخ درشرح نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 139

مساهمون:

ص١٣٩
آورده است .

خطبه ( 19 )

اين خطبه كه خطاب به اشعث بن قيس است ، با عبارت « ما يدريك ما على مما لى » ( تو چه مى دانى چه چيز به زيان و چه چيز به سود من است ) شروع مىشود [ ابن ابى الحديد در شرح اين خطبه ، نخست گفتار سيد رضى را آورده كه گفته است : مقصود على ( ع ) اين است كه اشعث يك بار در حالى كه كافر بوده و بار ديگر در حالى كه مسلمان بوده اسير شده است . و معنى گفتار امير المومنين عليه السلام كه مى فرمايد : اشعث قوم خود را به لبهء شمشير راهنمايى كرده است ، داستان همراهى اشعث با خالد بن وليد در يمامه است كه قوم خود را فريب داد و نسبت به آنان مكر كرد تا خالد در ايشان افتاد و قوم اشعث پس از اين جريان به او لقب عرف النار ( يال و شراره آتش ) دادند و اين لقب را به كسى اطلاق مى كرده‌اند كه مكار و فريب دهنده باشد . سپس بحث زير را آورده است ] :

اشعث و نسب و برخى از اخبار او

نام اصلى اشعث ، معدى كرب است و نام پدرش قيس الاشج [ شكسته پيشانى ] - و چون در يكى از جنگها پيشانى او شكسته بود اشج ناميده مى شد - پسر معدى كرب بن معاوية بن معدى كرب بن معاوية بن جبلة بن عبد العزى بن ربيعة بن معاوية اكرمين بن حارث بن معاوية بن حارث بن معاوية بن ثور بن مرتع بن معاوية بن كندة بن - عفير بن عدى بن حارث بن مرة بن ادد است . مادر اشعث ، كبشة دختر يزيد بن شرحبيل بن يزيد بن امرى القيس بن عمرو مقصور