تخطي إلى المحتوى الرئيسي

جلوه تاريخ درشرح نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 122

مساهمون:

ص١٢٢
همه جاى آن جز مسجدش غرق خواهد شد ، من [ ابن ابى الحديد ] كسى را ديدم كه مى گفت : كتابهاى ملاحم [ پيش بينى فتنه‌ها و حوادث و خونريزى ها ] دلالت دارد بر اينكه بصره با جوشيدن آبى سياه كه از زمين آن خواهد جوشيد از ميان مى رود و غرق مىشود و فقط مسجدش از آب بيرون مى ماند . و صحيح آن است كه اين موضوع اتفاق افتاده و بصره تاكنون دوباره غرق شده است ، يك بار به روزگار حكومت القادر بالله و بار ديگر به روزگار حكومت القائم بامر الله و در اين هر دو بار تمام بصره را آب گرفته و غرق شده است و فقط مسجد آن شهر چون سينه كشتى يا سينه پرنده از آب بيرون مانده و مشخص بوده است ، به همانگونه كه امير المومنين عليه السلام در اين خطبه خبر داده است . آب از خليج - فارس از جايى كه امروز به « جزيرهء فرس » معروف است و از سوى كوهى كه به « كوه سنام » معروف است ، طغيان كرده است و تمام خانه‌هاى آن ويران و هر چه در آن بوده غرق شده و بسيارى از مردمش كشته شده‌اند و اخبار مربوط به اين دو حادثه نزد مردم بصره معروف است و اشخاص از قول نياكان خود آن را نقل مى كنند .

اخبارى ديگر از جنگ جمل

ابو الحسن على بن محمد بن سيف مدائنى و محمد بن عمر واقدى مى گويند : از هيچ جنگى آن مقدار رجز كه از جنگ جمل نقل و حفظ شده است ، نقل نشده و بيشتر اين رجزها از قول افراد بنى ضبة و ازدكه بر گرد شتر بودند و از آن حمايت مى كردند نقل شده است . در همان حال كه سرها از دوشها جدا مى شد و دستها از آرنج فرو مى افتاد و شكمها دريده مى شد و امعاء و احشاء بيرون مى ريخت ، آنان همچون دسته‌هاى ثابت ملخ بر گرد شتر بودند و از جاى تكان نمى خوردند و عقب نمى نشستند تا آنكه على عليه السلام با صداى بلند فرمان داد : اى واى بر شما ، اين شتر را پى كنيد كه شيطان است سپس گفت : آن را پى كنيد و گرنه همه اعراب از ميان مى روند . تا اين شتر از پاى در نيايد و بر زمين نيفتد شمشيرها كشيده مىشود