مىنويسد كه أرسطو وأقليدس موجز وفشرده وكوتاه نوشتند تا بهتر بتوان نوشتههاى - آنان را از بر كرد وبه آسانى ترجمه نمود ، ولى جالينوس ويوحناى نحوى به شرح گسترده پرداختند ، همهء آنان در روشى كه داشتهاند جز نيكى نخواستهاند .
5 - نظم وسرود كه محمد زكرياى رازي « قصيدة في المنطق » ( فهرست بيرونى 4 ) وابن سينا « أرجوزة في المنطق » ( مهدوى 22 ) سرودهاند ، درست مانند أبو العباس عبد اللّه ناشئ پسر شر شير انبارى بغدادي مصرى ثنوى ما نوى متكلّم درگذشتهء 293 كه قصيدهء كلامي بروش فلسفي سروده است در چهار هزار بيت يكدست ( ابن نديم 217 و 401 - سزگين 2 : 56 - بروكلمن 1 : 123 وذيل 1 : 288 - ترجمه 2 : 134 - معجم المؤلفين 6 : 111 ) وابهزوذ
AbhZudh
كه براي دوست خود قورتا منظومهاى هفت هجائى دربارهء تقسيمات فلسفي به سريانى سروده است .
( دو وال 254 و 255 - رايت 228 ) .
6 - تشجير كه گزيده وخلاصهء فن در آن به ساخت درخت مىآمده است . در سدهء چهارم ابن فريغون شاگرد أبو زيد بلخى بروش ابن بهريز رفته وجوامع العلوم خود را در دستور زبان عربى وآداب نويسندگى ومنطق مانند آن ساخته است . محمد رشدى بن مصطفى براي يوسف بن جنيد اخى چلپى توقاتى مدرس مدرسهء قلندريهء استانبول ودرگذشتهء 904 به - همين روش زبدة التعريفات ساخته است در چهار زبده به عربى كه زبدهء سوم آن در منطق است ودر پايان آن علم الآداب ، چاپ محمد علي بن محمد إسماعيل تبريزى در روز دوشنبه 13 محرم 1294 در 50 ص گويا در تبريز ( ذيل بروكلمن 2 : 318 ) .
شايد مشجرات نسب كه نقباى دودمان هاشم داشتهاند وانساب