241 - ذريعة 1 : 103 و 104 و 108 و 509 و 547 و 13 : 140 - بروكلمن ذيل 2 : 303 و 3 : 1274 ) أو در شرح تجريد الكلام خود از شرح تجريد المنطق خويش ياد كرده است ( مجلس 10 : 2106 ) .
همين نيريزى بر تهذيب تفتازانى كه به روش متأخران است شرحي نوشته كه غياث الدين منصور دشتكى آن را ستوده است ( آستان رضوى ش 125 وقف 1067 ) وشرحي بر ضابطة الاشكال همان تهذيب تفتازانى ( آستان رضوى ش 2 / 126 مؤرخ 954 ) هم چنان كه عبد اللّه بهابادى يزدى شاگرد جمال الدين محمود شاگرد دوانى بدستور أو بر آن حاشية زده است ( همان جا شماره 86 ) . ازو است رسالهء حدوث وقدم أجسام ( طوس 4 : 123 ) .
هم أو راست شرح اثبات الواجب الجديد دوانى كه در 921 به نگارش در آورده است ونسخهء نوشتهء فتح اللّه بن شكر اللّه بن لطف اللّه كاشاني در 3 شعبان 949 ونسخهء نوشتهء روز يكشنبه 1 شوال 970 در مسجد جامع يزد در آستان رضوى هست ( ش 949 و 4 ) - ( نيز ذريعة 3 : 163 ) .
گويا حاج محمود بن محمد بن محمود مؤلف « رساله تعيين جهات الأجسام ونهاياتها وتبيين مقاصد الحركات وغاياتها » براي ضياء - الدين در يك مقدمه وچند فصل در روز چهارشنبه 24 ع 2 / 911 ( ملك 1 / 2614 نوشته 1032 ) كه رسالة في بيان معنى القضية والتصديق ( همان جا 2 / 2614 بهمين خط ) هم شايد از وى باشد همين محمود نيريزى است .
همچنين گويا ملا حاجى محمود تبريزى كه بر حاشيهء شرح مطالع رازي حاشية زده است ( نسخه 58 منطق آصفيه نوشتهء پسرش « حمد » در چاشت روز يكشنبه پايان ج 1 / 942 ) همين محمود نيريزى باشد كه در فهرست ( 2 : 519 ) تبريزى آمده است .
المنطق ( ويليه حدود المنطق لابن بهريز ) — صفحة ديباچه 54
مساهمون: ابن المقفع
صديباچه ٥٤