اين نيريزى جز قاضى أبو إسحاق محمد بن ( أبى ) عبد اللّه نيريزى شبانكارهاى مىباشد كه هم زمان دوانى وميبدى بوده است ونسخهاى از الأوسط نوشته بود واز روى آن نسخهء شمارهء 1583 ملك مؤرخ 1020 نوشتهء إسماعيل بن محمد كاتب شيرازي نقل شده است وآن نسخهء نيريزى چنان كه در ذريعة آمده است ( 1 : 66 و 32 و 20 : 120 ) مؤرخ 903 و 919 ونزد سيد نصر اللّه تقوى بوده است .
از اين أبو إسحاق نيريزى است رسالهء حروف در برابر رسالهء حروف دوانى به فارسي ( يزد 9 / 1138 فهرست ش 2377 ص 117 ) ( منزوى 1497 ) كه در 877 به نگارش درآورده است ، جز رسالهاى به عربى در همين زمينه ( ش 16 و 81 / 1142 ملك ) .
43 - از كتاب المقولات لمؤلف مجهول : هم مىتوان نام برد كه نسخهء آن در اسكوريال است ( ش 13 / 612 ) كه در ميانههاى ذ ح 667 در اشبيليه نوشته شده است وچنين آغاز مىشود : ( وانما قال وكأنه جنس لها ) ( فهرست در نبورگ ص 422 - فهرس المخطوطات المصورة 1 : 231 ) .
44 - سراج الدين أبو الثناء محمود بن أبي بكر ارموى : ( 594 - 682 ) را بيان الحق ولسان الصدق است كه چند نسخهء از آن مىشناسيم : يكى شمارهء 2843 ملك مؤرخ 995 ( فيلم شمارهء 2828 دانشگاه ) ديگرى شمارهء 1896 امانت خزينه سى در طوپقپو سراى همچنين شمارههاى 3378 و 3340 و 3342 احمد ثالث در آنجا وبخشي از آن ( مقدمهء پنجم در موضوع منطق ) در همدان هست ( ش 40 / 1187 ، فهرست 313 ) يحيى بن محمد بن إبراهيم بر منطق آن شرح نوشته است ونسخهء شمارهء 3343 احمد ثالث از آن در همان جا هست .
( فهرست إلهيات 1 : 478 - فهرست فيلمها 292 - فهرس المخطوطات
المنطق ( ويليه حدود المنطق لابن بهريز ) — صفحة ديباچه 55
مساهمون: ابن المقفع
صديباچه ٥٥