تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مسند الإمام الباقر (ع) (مسند امام باقر ع) (فارسى) — صفحة 479

مساهمون:

ص٤٧٩
نظر همگى بر آن شد آنچه را كه روبيل گفته است انجام دهند ، همين كه روز چهارشنبه‌اى كه در آن روز انتظار عذاب را داشتند فرا رسيد ، روبيل از شهر فاصله گرفت ، جايى كه فريادشان به گوش مىرسيد و عذاب را در صورت نزول مىديد . همين كه سپيده صبح روز چهارشنبه برآمد ، قوم يونس آن كارى را كه روبيل دستور داده بود انجام دادند ، چون خورشيد طلوع كرد ، باد زرد تاريك تند همراه سرما و گردباد با غرّش وزيدن گرفت ! همين كه مردم آن را ديدند همگى فرياد و گريه و زارى به درگاه خدا برآوردند و به سوى او بازگشتند و طلب آمرزش نمودند . كودكان صداى ناله و شيون برآوردند ؛ مادرهايشان را مىخواستند و بچه‌هاى حيوانات در طلب پستان مادران مىناليدند و چهارپايان جيغ و داد مىكشيدند ، چرا مىخواستند و همچنان بودند ، يونس و تنوخا صداى شيون و فرياد آنها را مىشنيدند و از خدا مىخواستند كه عذاب آنها را بيشتر كند ولى روبيل در جاى خودش ناله و فرياد آنها را مىشنيد و مىديد كه چه نازل شد ! و از خدا مىخواست كه عذاب را از آنها بر طرف كند ! همين كه خورشيد از نيمروز گذشت و درهاى آسمان گشوده شد و غضب پروردگار متعال فرو نشست خداى رحمان به ايشان ترحم كرد و دعاى ايشان را پذيرفت و توبهء ايشان را قبول كرد و از گناه ايشان درگذشت ، به اسرافيل وحى كرد كه بر قوم يونس فرود آى كه آنها گريه و زارى دارند و به درگاه ما توبه كردند و طلب مغفرت نمودند ، من هم آنها را آمرزيدم و توبه‌شان را قبول كردم ، منم خداى توبه‌پذير بخشاينده ، به پذيرش توبه بنده گنهكارم مىشتابم در حالى كه بنده و