پيشنهاد كردى اما من هميشه تصوّر مىكردم كه به خاطر پارسايى و زيادى عبادتم از تو برترم تا اين كه معلوم شد تو به خاطر برترى علمت از من برترى و به خاطر حكمتى كه پروردگارت به تو مرحمت كرده است با اين كه تقوى از پارسايى و عبادت بدون علم و آگاهى بالاتر است . پس آن دو همچنان با قوم خود ماندند ولى يونس در حالى كه به پروردگارش خشمگين بود به راه خود رفت و از داستان اوست كه خداوند در كتاب خود خبر داده ، مىفرمايد : « ( ف )
آمَنُوا
. . .
وَ مَتَّعْناهُمْ إِلى حِينٍ »
« 1 »
.
ابوعبيده مىگويد : به امام باقر عليه السلام عرض كردم : چه مدّتى يونس از قوم خودش پنهان بود تا دوباره به نبوّت و رسالتش برگشت و مردم به او ايمان آوردند و او را تصديق كردند ؟ فرمود : « چهار هفته : يك هفته از آن در راه رفتن به دريا و هفتهاى از آن در بازگشت ميان قومش » .
عرض كردم : اين هفتهها ماهها بود يا روزها يا ساعتها ؟ فرمود :
« ابوعبيده ! عذاب در روز چهارشنبه نيمهء ماه شوّال به سراغ آنها آمد و همان روز از آنها بر طرف شد پس يونس خشمگين شد و روز پنج شنبه هفت روز در مسير خود به جانب دريا رفت و هفت روز در شكم نهنگ بود و هفت روز زير درخت كدو و هفت روز در راه بازگشت ميان قومش .
بنابراين رفت و برگشت وى بيست و هشت روز شد . سپس مردم نزد وى آمدند و به او ايمان آوردند و نبوّت او را تصديق كردند و از او پيروى كردندوهماناست قولخداىتعالى :
« فَلَوْ لا كانَتْ قَرْيَةٌ آمَنَتْ فَنَفَعَها إِيمانُها إِلَّا قَوْمَ
هامش
( 1 ) - يونس / 98 : قوم يونس كه چون ايمان آوردند مجازات رسوا كننده دنيوى را از آنها بر طرف كرديم و تا وقت معلوم ( پايان عمر ) آنها را بهرمند ساختيم .