تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مسند الإمام الباقر (ع) (مسند امام باقر ع) (فارسى) — صفحة 478

مساهمون:

ص٤٧٨
بر شما نازل مىكند و وعدهء خدا به فرستادگانش هرگز خلاف ندارد . بنابراين ببينيد چه مىكنيد سخن وى آنها را بىتاب كرد و محقق بودن نزول عذاب در دلهاى آنها نشست و به سمت روبيل شتافتند و گفتند : روبيل ! آيا تو مژده‌اى بر ما دارى ؟ براستى كه تو داناى حكيمى ما همواره تو را با دلسوزى و رحمت نسبت به خودمان مىشناسيم و آنچه را كه دربارهء ما به يونس رايزنى كردى خبردار شديم ، بنابراين دستور لازم را به ما بده و نظر خودت را به ما بگو ! روبيل گفت : من نظرم دربارهء شما چنين است شما را راهنمايى مىكنم كه منتظر بمانيد و توجّه كنيد وقتى كه نيمهء ماه هنگام طلوع صبح روز چهارشنبه فرا رسيد بچه‌ها را از مادرهايشان در پاى كوه بين راه بيابانها جدا كنيد و زنها را در دامنهء كوه نگهداريد و همهء گوسفندان را از بره‌هايشان جدا سازيد و تمام اينها را پيش از طلوع آفتاب انجام دهيد . همين كه ديديد باد زردى از طرف مشرق مىوزد همگى به درگاه خدا همچون نالهء بزرگ‌سالان بناليد و مثل بچه‌هاى خردسال آه و ناله سردهيد و توبه كنيد و از او طلب بخشش نمائيد و سرها را به طرف آسمان بلند كنيد و بگوييد : پروردگارا ! ما به خود ستم كرديم و پيامبر تو را تكذيب نموديم و ما از گناهان خود به درگاه تو توبه كرديم ، اگر تو ما را نبخشى و به ما رحم نكنى از زيانكاران گرفتار عذاب خواهيم بود پس توبهء ما را بپذير و به ما رحم كن اى مهربان‌ترين مهربانان . وانگهى از گريه و فرياد و ناله به درگاه خدا و توبه و بازگشت به سوى او خسته نشويد تا اين كه خورشيد در افق غايب شود و خداوند عذاب را پيش از مغرب بر طرف كند .