خود مىگفتم : مگر مرجئه اين طور نمىگويد و قدريّه چنان عقيدهاى ندارد و حروريّه اين طور و زيديّه آن طور و عقايد همهشان باطل است . پس من در اين باره همچنان مىانديشيدم كه كسى فرياد زد ، ناگهان در را زد ، گفتم : كيستى ؟ گفت : فرستادهء ابوجعفرم ، ابوجعفر مىفرمايد زود بيا ! پس لباسهايم را پوشيدم و با او رفتم و محضر آن حضرت وارد شدم ، همين كه چشم آن حضرت به من افتاد ، فرمود : « محمّد ! نه به جانب مرجئه ، و نه به سوى قدريّه و نه به حروريّه و نه زيديّه . بلكه به سوى ما بيا كه تنها حجت و برهان تو براى اين و آن است » پس قبول كردم و بدان معتقد شدم . » . « 1 »
سليمانبن خالد
1 - كشى مىگويد : سليمان بن خالد و سؤال او از امام باقر عليه السلام راجع به امام كه آيا مىداند چه اتّفاقى در هر روز براى او مىافتد ؟ و پاسخ آن حضرت به وى بدانچه گفتنش را مصلحت ديد و دليل بر صدق گفتار امام عليه السلام و مشاهدات وى از آن حضرت از دلايل امامتش و استدلال سليمانبن خالد در برابر حسنبن حسن . « 2 »
2 - از اسماعيلبن ابى حمزه نقل كرده است ، مىگويد : روزى امام باقر عليه السلام سوار بر مركب عازم باغى از باغهاى اطراف مدينه شد ، من هم به قصد همان باغ با وى سوار بر مركبم شدم ، سليمانبن خالد هم همراه ما بود ، سليمان عرض كرد : فدايت شوم ! آيا امام مىداند كه در هر روز
هامش
( 1 ) - رجال كشى : ص 297 .
( 2 ) - همان : ص 304 .