امام عليه السلام فرمود :
« پس خداوند او را دوست مىداشت بر اين اساس كه به فرمان او عمل مىكند يا اين كه او را نافرمانى مىكند ؟ »
عبداللَّه گفت : بر اين اساس كه به فرمان او عمل مىكند ! امام عليه السلام فرمود :
« پس بلند شو در حالى كه محكومى ! »
عبداللَّه از جا برخاست در حالى كه مىگفت : حتى براى شما رشته سفيد صبح از رشتهء سياه شب روشن و آشكار است ، خدا بهتر مىداند كه رسالت خود را در كجا قرار دهد ! « 1 »
23 - صدوق از بريدبن معاويه به نقل از امام باقر عليه السلام آورده است ، فرمود : « چيزى على عليه السلام را مانع از آن نبود كه مردم را به جانب خود ( به خلافت و امامت خويش ) دعوت كند جز اين كه گمراه نشدن آنها و برنگشتن از اسلام براى آن حضرت محبوبتر از اين بود كه به ( خلافت ) خويش فرا خواند و آنها خوددارى كنند و همگى در حال كفر باقى بمانند . » .
حريث از زراره به نقل از امام باقر عليه السلام آورده است ، مىفرمايد : « اگر نبود كه على عليه السلام در برابر كسانى كه با آنها مىجنگيد از اسير گرفتن و غنيمت بردن خوددارى فرمود ، شيعيان آن حضرت از دست مردم گرفتارى و اذيت زيادى مىديدند . » .
سپس فرمود : « به خدا سوگند كه راه و روش آن حضرت براى شما بهتر از تمام آن چيزهايى است كه آفتاب بر آنها طلوع مىكند . » . « 2 »
هامش
( 1 ) - كافى : 8 / 349 و 350 .
( 2 ) - علل الشرايع : 1 / 143 .