على عليه السلام بس كه با اهل تاخت و تاز پيكار كند و با بهشتيان ازدواج نمايد ! » . « 1 »
28 - از ابوالجارود زيادبن منذر به نقل از امام باقر عليه السلام آورده است ، فرمود : « از جابربن عبداللَّه انصارى شنيدم كه مىگفت : روزى رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم خانهء امّابراهيم بود و جمعى از اصحاب نيز نزد آن حضرت بودند ، ناگهان على بن ابى طالب عليه السلام آمد ، همين كه چشم پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم به او افتاد فرمود : اى تودهء مردم ! به جانب شما آمد كسى كه پس از من بهترين مردمان است ؛ او سرپرست شماست ، اطاعت او همچون اطاعت من واجب است و نافرمانى او همچون نافرمانى من حرام است . اى تودهء مردمان ! منم سراى حكمت و على عليه السلام كليد آن است و هرگز كسى به آن سرا نرسد مگر به وسيلهء آن كليد . و دروغ گويد كسى كه گمان مىبرد مرا دوست مىدارد ولى على را دشمن مىدارد . » . « 2 »
29 - از اسماعيل بن جابر به نقل از امام باقر عليه السلام ضمن حديثى طولانى آورده است ، مىگويد : « چون خداى تعالى پيامبرش را به معراج برد ، فرمود : يا محمّد ! نبوت تو سرآمده و عمرت پايان گرفته است ، پس از تو چه كسى امت را سرپرستى كند ؟ گفتم : پروردگارا ! من بندگان تو را آزمودم ، كسى را مطيعتر از علىّبن ابى طالب بر خودم نيافتم . خداى عزّوجلّ فرمود : مطيعترين فرد براى من هم هست ، بنابراين چه كسى امت تو را سرپرستى كند ؟ گفتم : پروردگارا ! من خلق تو را امتحان كردم كسى را علاقمندتر به خودم از علىّبن ابى طالب عليه السلام نيافتم . خداى عزّوجلّ
هامش
( 1 ) - امالى صدوق : ص 130 .
( 2 ) - همان : ص 212 .