جايگاه وى در نزد پروردگارش كه خداوند متعال او را پشتيبانى و وعدهء گشايش داده بود . و پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم فرمود : از همهء مردم گرفتارتر پيامبرانند و پس از ايشان هر كدام برجستهتر و مقرّبترند !
همانا خداى عزّوجلّ او ( ايوب ) را به بلاى بزرگى گرفتار كرد تا با وجود آن بر تمام مردم سهل باشد ، و از طرفى وقتى كه بينند خداوند نعمتهاى بزرگى را بر او ارزانى مىدارد ، براى او ادّعاى خدايى نكنند ، تا هر زمان او را ديدند از آن استدلال كنند كه پاداش خداى تعالى بر بندگان دو قسم است : استحقاقى و اختصاصى . تا ضعيف را به خاطر ضعفش و تنگدست را به خاطر تنگدستيش و بيمار را به دليل بيماريش كوچك نشمارند و بدانند كه او ( خدا ) هر كه را بخواهد ، تا هر وقت و هرطور و به هر وسيله مريض يا سالم مىدارد و آن را وسيلهء عبرت و بدبختى و خوشبختى براى هر كس بخواهد قرار مىدهد .
و او در تمام اين كارها در قضاى خود عادل و در افعال خود حكيم است ، و نسبت به بندگانش كارى انجام نمىدهد مگر به خير و صلاح آنهاست ، و آنان را نيرويى جز به وسيلهء او نيست » . « 1 »
روايات امام عليه السلام دربارهء لوط عليه السلام
1 - صدوق از ابوبصير نقل كرده است ، مىگويد : به امام باقر عليه السلام عرض كردم : رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم از بخل به خدا پناه مىبرد ؟ فرمود : « آرى اى ابومحمّد ، همه وقت در صبح و شام و ما نيز به خدا از دست بُخل پناه
هامش
( 1 ) - خصال : ص 399 و 400 .