بودند ، مگر اين قول خداى تعالى را نشنيدهاى :
« فَأَخْرَجْنا مَنْ كانَ فِيها مِنَ الْمُؤْمِنِينَ فَما وَجَدْنا فِيها غَيْرَ بَيْتٍ مِنَ الْمُسْلِمِينَ »
« 1 »
؟
سپس امام باقر عليه السلام فرمود : « لوط عليه السلام در ميان قوم خودش سى سال درنگ كرد و مردم را به سوى خداى عزّوجلّ فرا خواند و از عذاب او زنهار داد ، و آنها مردمانى بودند كه پس از مدفوع خود را شستشو نمىدادند و از جنابت پاك نمىداشتند .
لوط عليه السلام پسر خالهء ابراهيم عليه السلام بود و همسر ابراهيم عليه السلام ساره خواهر حضرت لوط عليه السلام بود و لوط و ابراهيم عليهما السلام دو پيامبر و فرستادهء خدا و بيم دهنده بودند . و حضرت لوط عليه السلام مردى سخاوتمند و بخشنده بود ، مهمانى كه به او وارد مىشد پذيرايى مىكرد و از قوم خود برحذر مىداشت .
فرمود : « چون قوم لوط عليه السلام اين را ديدند به او گفتند : ما تو را از همهء مردم دنيا باز مىداريم تو نبايد مهمانى را كه بر تو وارد مىشود ، پذيرايى كنى ، اگر اين كار را بكنى ، مهمان تو را كه بر تو وارد شده بىآبرو مىكنيم و تو را بازداشت مىنماييم . اين بود كه هر وقت مهمانى بر لوط عليه السلام وارد مىشد ، از ترس اين كه قوم وى او را بىآبرو كنند ، پنهان مىداشت . و توضيح اين كه لوط فاميل و قبيلهاى نداشت .
فرمود : « همچنان لوط و ابراهيم عليهما السلام منتظر آمدن عذاب بر قومشان بودند ، و ابراهيم و لوط عليهما السلام در پيشگاه خداى عزّوجلّ مقام والايى
هامش
( 1 ) - ذاريات / 36 : ما مؤمنانى را كه در شهرهاى ( قوم لوط ) زندگى مىكردند ( قبل از نزول عذاب ) خارج كرديم ، ولى جز يك خانواده با ايمان نيافتيم .