هستى . و براستى اگر او نبود تو نيز نبودى ، پس بدان كه اصل هر نعمتى كه دارى پدر تو است بنابراين به خاطر اين نعمت شكر و سپاس خدا را بگو كه هيچ كس را جز به وسيله خدا توانى نيست .
( 24 ) اما حق فرزندت آن است كه بدانى او از تو است و چه خوب يا بد در اين دنيا وابسته و منسوب به تو و تو مسؤول سرپرستى او هستى تا او را خوب تربيت كنى و او را به راه پروردگار راهنمايى نمايى و او را بر طاعت خدا يارى كنى ! بنابراين طورى دربارهء او رفتار كن كه مىدانى در برابر احسان او پاداش دارى و به خاطر بدرفتارى با او مجازات مىشوى .
( 25 ) اما حق برادرت ، آن است كه بدانى او دست و بازوى تو و عزّت و قوّت تو است بنابراين مبادا او را سلاحى در راه نافرمانى خدا و يا وسيلهاى براى ستم كردن بر خلق خدا قرار دهى . و از يارى او در برابر دشمن و خيرخواهى او دريغ نورزى . البته تمام اينها در صورتى است كه او خدا را اطاعت كند و اگر نه خداند براى تو بايد گرامىتر از او باشد و هيچ نيرو و توانى جز خدا را نيست .
( 26 ) اما حق آن كس كه نعمت آزادى را بر تو ارزانى داشته است ، آن است كه بدانى او دارايى خودش را در راه آزادى تو صرف كرده و تو را از ذلّت و وحشت بردگى بيرون آورده و تو را به عزّت و آسايش رسانده است و از قيد اسارت ديگران نجات داده و حلقه بردگى را از تو گشوده و تو را از زندان بيرون آورده و تو را صاحب اختيار خود قرار داده و براى عبادت پروردگارت فارغ نموده است . و بدانى كه او از ديگران چه در زمان زندگى و چه پس از مرگ بر تو سزاوارتر است و براستى كه يارى او و هر نيازى كه به تو داشته باشد بر تو واجب است .
مسند الإمام السجاد (ع) (مسند امام سجاد ع) (فارسى) — صفحة 468
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص٤٦٨