زينالعابدين عليه السلام فرمود : قرآن به زبان عربى نازل شده است مخاطب آن اهل همان زبانى است كه قرآن به زبان ايشان است ، يك فرد از قبيله تميم مىگويد : گروهى بر شهر تاختند و اهل شهر را كشتند ! شما به شهرى يورش برديد و چنين كرديد ! ولى عربها ( قريش ) مىگويند : ما با فلان قبيله چنين كرديم و ما خاندان فلان را اسير نموديم و ما فلان شهر را ويران ساختيم ! منظورش ان نيست كه خود مباشرت كرده و به دست خود چنان كردهاند بلكه منظورش سرزنش اينان و افتخار آنان است كه قومشان چنان كارى را كردهاند ! و سخن خداى عزّوجلّ نيز در اين آيات فقط سرزنش پيشينيان و ملامت و توبيخ حاضران است زيرا كه آن است زبانى كه قرآن به آن زبان نازل شده است ، و اكنون اين فرزندان نيز به كارهاى پيشينيانشان راضى و آنها را به حق مىدانند ، پس جايز است كه گفته شود : شما چنين كرديد ! يعنى چون از كار زشت آنها راضى هستيد ! » . « 1 »
7 - از ابوحمزهء ثمالى نقل كرده مىگويد : يكى از قضاة اهل كوفه خدمت علي بن حسين عليهما السلام رسيد و عرض كرد : فدايت شوم ، دربارهء اين كلام خدا :
« وَ جَعَلْنا بَيْنَهُمْ وَ بَيْنَ الْقُرَى الَّتِي بارَكْنا فِيها قُرىً ظاهِرَةً وَ قَدَّرْنا فِيهَا السَّيْرَ سِيرُوا فِيها لَيالِيَ وَ أَيَّاماً آمِنِينَ »
« 2 » را براى ما توضيح دهيد !
هامش
( 1 ) - سبا / 18 : ميان آنها و سرزمينهايى را كه بركت به آن داده بوديم ، شهرها و آباديهايى را آشكار قرار داديم ، ما ميان اين آباديها فاصلههاى مناسب و نزديك مقرر كرديم ، در ميان اين قريهها شبها و روزها در امنيت كامل سفر كنيد .
( 2 ) - سبا / 18 : ميان آنها و سرزمينهايى را كه بركت به آن داده بوديم ، شهرها و آباديهايى را آشكار قرار داديم ، ما ميان اين آباديها فاصلههاى مناسب و نزديك مقرر كرديم ، در ميان اين قريهها شبها و روزها در امنيت كامل سفر كنيد .