حسين عليه السلام بىدليل باشد از شكار ماهى در روز شنبه بزرگتر است ! بنابراين آيا خشم خدا بر كشندگان وى بمانند خشم خدا بر آن ماهيگيران نخواهد بود ؟
علي بن حسين عليهما السلام فرمود : « به آن افراد خودسر بگوييد : اگر گناهان ابليس از گناهان كسانى كه با گمراه سازى او كافر شدند بيشتر باشد پس خداوند هر كه را كه از ايشان مىخواست هلاك كند ، هلاك كرد ! مانند قوم نوح و فرعون ، ولى ابليس را هلاك نكرده است ، در حالى كه او به هلاكت سزاوارتر از ايشان است ، پس چرا خداوند چنين كرد ؛ آنهاى كه در انجام اعمال زشت جرمشان كمتر از ابليس است هلاك كرد ولى ابليس را با وجود تلاشش بر آشكار ساختن محرمات مهلت داد ؟ مگر پروردگار ما در تنظيم حلم و شكيبائيش بر اساس حكمت نيست ؟ بنابراين آن را كه هلاك كرد و هر كه را باقى گذاشت ، از اين بابت است ، پس جريان آن ماهيگيران روز شنبه و اين قاتلان حسين عليه السلام نيز از اين قبيل است ؛ دربارهء هر دو گروه كارى را مىكند كه مىداند به صواب و حكمت سزاوارتر است ، از كار او كسى نمىپرسد در حالى كه بندگان مورد مؤاخذه و بازجويى قرار مىگيرند ! » .
امام باقر عليه السلام مىگويد : « چون علي بن حسين عليهما السلام اين حديث را نقل كرد ، بعضى از حاضران گفتند : يابن رسولاللَّه ! خداوند چگونه اين بازماندگان و فرزندان را به خاطر اعمال بدى كه پدران آنها انجام دادهاند مورد خشم و توبيخ قرار مىدهد ، در حالى كه خود مىفرمايد :
« وَ لا تَزِرُ وازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرى »
« 1 » ؟
هامش
( 1 ) - انعام / 164 : و هيچ گناهكارى بار گناه ديگرى را به دوش نمىكشد .