كوبنده را دارد ، و در حالى كه در هر سرايى از آنان چندين تير از تيرهاى مرگ رها شده است !
آقاى من ! اگر چه گناه من نسبت به تو مرا بيمناك ساخته است ولى خوشبينيم به تو مرا پناه مىدهد ، و هر چند خوف از عذاب تو گردنم را بسته است ولى حُسن نظر تو مرا آزاد نموده است .
آقاى من ! اگر اجل من نزديك شده و عملم مرا نسبت به تو نزديك نكرده است ولى اعتراف من به گناه موجّهترين وسيله به درگاه تو است .
آقاى من ! اگر تو نبخشى چه كسى سزاوارتر از تو به بخشندگى است و اگر عذاب كنى چه كسى در حكم كردن عادلتر از تو است ؟
آقاى من ! در ايام حياتم همواره به من نيكى كردى ، بنابراين پس از مرگم نيز احسان پرلطفت را قطع نكن ! آقاى من ! چگونه پس از مرگم از خوشبينى تو نااميد باشم در حالى كه تو جز به نيكى در زمان حياتم مرا سرپرستى نكردى . آقاى من ! گذشت تو بزرگتر از هر جرمى و احسان تو از بين برندهء هر گناهى است .
آقاى من ! اگر گناهانم مرا بيمناك كرده است ، محبّتم به تو مرا ايمن ساخت است بنابراين امر مرا چنان كه خود شايستهاى سرپرستى كن ، و به فضل خودت بر كسى كه در نادانيش فرو رفته است عطف توجه كن ! اى خدايى كه هر پنهانى در نزد او آشكار است و كمترين پيچيدگها بر او پوشيده نيست ؛ پس آنچه از كار من بر مردم پوشيده است ببخشاى ! و به رحمت خودت از بارهاى سنگين ، پشتم را سبك كن !
آقاى من ! در دنيا گناهانم را پوشاندى و برملا نكردى ، پس در قيامت نيز رسوايم نكن و آنها را بپوشان ! چه كسى از پوشانندهء گناهان از تو سزاوارتر به پردهپوشى است ! و اى بخشاينده چه كسى سزاوارتر از تو
مسند الإمام السجاد (ع) (مسند امام سجاد ع) (فارسى) — صفحة 242
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص٢٤٢