خاطر اسلام اندوختهاى از بخششهايت را شامل حال ما بگردان ! و به لطف بخششت آلايشهاى گناهان ما را پاك كن !
آقاى من ! من هيچ پيمانى كه از تو گرفته باشم و هيچ كار مهمى كه مرا نجاتم دهد در پيشگاه تو ندارم جز اينكه به رفتار كريمانهء تو اطمينان دارم و به احسان فراوان تو اميد مرا به لطف و تفضّل نيكويت عادت دادهاى و به پايان رساندن آن سزاوارى ، و از معرفت خالصت حقيقتى را به من عطا كردهاى كه بر يادآورى آن مورد سپاسى !
آقاى من ! اين چشمها براى گريهء زياد ، هرگز خشك نگردد و اين پلكها براى ريزش اشك سخاوت نكند و با گريه شديد زنان فرزند مرده به خاطر عزادار نبودن هم ناله نشده مگر به گناهانى كه از روى عمد يا خطا از آنها سر زده است و تو اى آقاى من مىتوانى اندوه او را بر طرف كنى !
آقاى من ! تو خود فرمان نيكى را دادهاى ، در حالى كه خود از فرمان دادهها بدان سزاوارترى و بندگان را بر بخشش به گدايان واداشتهاى و تو خود بهترين درخواست شدگانى و به آزاد كردن بردگان فراخواندهاى در صورتى كه تو خود بهترين آزاد كنندگانى ، و بر گذشت از گناه گناهكاران تشويق كردهاى در حالى كه خود گرامىترين گذشت كنندگانى !
آقاى من ! اگر ما از كتاب تو ( قرآن كريم ) وسعت رحمت تو را مىخوانيم ، از مخالفت تو مىترسيم و به بذل رحمت تو شاد مىگرديم ، و چون ذكر كيفر و عذاب تو را مىخوانيم در طاعت تو مىكوشيم و از عذاب دردناك تو دورى مىجوييم بنابراين نه رحمت تو ما را ايمن مىسازد و نه غضبت تو ما را نااميد مىكند .
آقاى من ! چگونه مىتواند خود را باز دارد كسى كه بخشى از مصايب
مسند الإمام السجاد (ع) (مسند امام سجاد ع) (فارسى) — صفحة 241
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص٢٤١