دانستى و بازداشتى ، پس از كسى كه در دنيا روزيم را از باب تفضّل در روز نيازمنديم ، به من دادى ؛ در آخرت نيز از من بازمدار ! زيرا كه از جمله گواهان بخششهاى شخص كريم كامل ساختن نعمتهاست و از نيكيهاى نعمتهاى بخشنده ، به اتمام رساندن آنهاست .
خداى من ! اگر نه آن بود كه از كار خودم ناآگاهم گذشت تو را از لغزشهايم نمىطلبيدم و اگر به خاطر زيادى تقصيرم نبود اينقدر اشك نمىريختم ، پس اى آقاى من لغزشهاى ماندگار مرا با اشكهاى جاريم بشوى ! و گناهان زيادم را به وسيله خوبيهاى اندكم ببخش !
آقاى من ! اگر جز كسانى را كه در راه طاعت تو كوشايند نيامرزى پس مقصّران ، به درگاه چه كسى بنالند ؟ و اگر جز از افراد تلاشگر را پذيرا نباشى پس خطاكاران به كه پناه ببرند ؟ و اگر جز نيكوكاران را گرامى ندارى ، پس تبهكاران چه كنند ؟ و اگر در روز محشر جز پرهيزگاران رستگار نشوند پس گنهكاران از چه كسى فرياد خواهى كنند ؟
آقاى من ! اگر بناست كه از پل صراط كسى نگذرد مگر كسى كه اجازهء برائت عمل داشته باشد پس كجاست جواز آن كسى كه پيش از فرا رسيدن اجلش به درگاه تو توبه نكرده است ؟ و اگر جز كسى را كه باطن خودش را با پارسايى آباد كرده است جود و بخشش نكنى ، پس چه كسى به فرياد درماندهاى مىرسد كه در بين جهانيان تلاش پاكيش موردپسند نباشد ؟
آقاى من ! اگر از مردمان يكتاپرست نظر پوشاندن گناهانشان را بازدارى ، خشم تو ميان مشركان به خاطر گرفتاريشان آنان را در خود فرو برد ، آقاى من اگر روز قيامت دست احسانت بر سر ما نباشد ، در آن روز محشر ما در خوارى و ذلّت با منگران درهم آميزيم ! بنابراين به
مسند الإمام السجاد (ع) (مسند امام سجاد ع) (فارسى) — صفحة 240
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص٢٤٠