نيازمند است و هر دل فاقد بيم لازم به درگاهت ، از جا بجنبد !
آقاى من ! تو آن درخواست شدهاى كه در پيشگاهش درخواست كنندگان روسياه نشوند و دست رد به اميدوارانش نزند تا از حق به جانب مهلكهها منحرف شوند .
آقاى من ! اگر چه راه توجّه به نفسم را با كرامتى كه در آن بود خطا رفتم ولى راه گشايشى را كه سلامت نفسم در آن بود يافتم .
آقاى من ! اگر چه نفسم به خاطر آنچه مىخواست با سركشى مرا به خدمت خود گرفت ولى هم اكنون او را بر آنچه نجاتبخش اوست من به اختيار خود درآوردهام !
آقاى من ! اگر چه در حركت به سوى تو ، توشهء را هم از دست رفت ولى به وسيلهء اندوختههايى از احسانت كه در اختيار داشتم ، به درگاهت آمدم .
آقاى من ! چون به ياد رحمت تو مىافتم ، چشمان خواستههايم شاد مىشود و چون كيفر و عذابت را ياد مىكنم از پلكهاى چشمانم اشك سرازير مىگردد .
آقاى من ! همانند كسى تو را مىخوانم كه جز تو را در دعايش نخواند و همچون كسى به تو اميد دارم كه جز به تو اميد نبسته است ! آقاى من ! چگونه صورتى را كه به عطاى تو نظر دارد بازگردانم در حالى كه من هم در ميان خلق يكى از روزىخوران تو هستم ؟
آقاى من ! چگونه درمانده از جواب زبان ناتوانم ساكت بماند در حالى كه نامشخّص بودن عاقبت كارم مرا نگران و بىتاب كرده است ؟
آقاى من ! تو نياز جسم مرا به مقدارى از روزى در دوران زندگيم را دانستى و برعهده گرفتى و همچنين بىنيازى مرا پس از مرگ به آن
مسند الإمام السجاد (ع) (مسند امام سجاد ع) (فارسى) — صفحة 239
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص٢٣٩