تمجيدت و قرآن مرا دلالت بر فزونيهاى جود و كرمت دارد پس چگون اميدوار به تحقّق يافتن وعدهات نباشد و آرزويم به نيك افزاييت شادمان نگردد ؟
آقاى من ! اگر بيامرزى به فضل و كرمت ، و اگر عذاب كنى به عدلت رفتار كردهاى ! بنابراين اى خدايى كه جز فضل و كرم از او انتظار نيست و بيمى جز عدل او را نيست ، به فضل خود بر من منّت گذار و در نهايت به عدلت با من رفتار نكن !
آقاى من ! تو را همچون فردى مصرّ كه مولايش آزرده نشود فرا مىخوانم . و چون كسى كه بر ضرر خودش در برهان دعوايش اقرار دارد به درگاهت مىنالم ، و بمانند شخصى كه از تو آرزوى آخرت و دنيايش را دارد سر فرود مىآورم ، بنابراين رشتهء اميدم را قطع نكن و به آه و نالهام توجه كن و درخواستم را بپذير ، و دليل و برهان مرا در برابر آنچه از دعوايم ثابت كردى ، به ثبوت رسان !
آقاى من ! اگر پوزش مخصوص از گناه را بلد بودم به درگاهت مىآوردم ، پس من بدانچه از گناهانم را برشمردهاى و من مرتكب شده و در آن باره مخالفت امر تو را كرده و ستم روا داشتهام اقرار دارم ! بنابراين به خاطر اعتراف من گناهم را ببخش و در مورد درخواستم در وقت بازگشت دست خالى برنگردان !
آقاى من ! گناهانى را كه تو خود مىدانى ، مرتكب شدهام ، و بدانچه آگاهى بر خودم ستم كردهام ، بنابراين مرا بندهاى قرار ده كه يا مطيعم پس گرامى بدارى و يا گنهكارم پس ببخشى !
آقاى من ! گويا من خود در گودالى خفتهام كه خود آن را كندهام و تشييع كنان از همسايهها از كنار آن برگشتهاند و بيگانه نيز به خاطر
مسند الإمام السجاد (ع) (مسند امام سجاد ع) (فارسى) — صفحة 244
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص٢٤٤