آقاى من ! اگر چه تو مرا از ديدار محمّد صلى الله عليه و آله و سلم و گشتن حور و غلمان و خدمتكاران به اطرافم در بهشت محروم گردانى و در آن سراى جاودان روى اميدم را به نوميدى دگرگون سازى ، اى صاحب بخشش و احسان ، ولى نفس من آرزويى جز اين را از تو دارد !
آقاى من ! به عزّتت سوگند كه اگر گردنم را به زنجيرهاى قهرت ببندى و عطايت را از ميان همهء بندگان از من منع كنى باز هم رشتهء اميدم را از تو نبرم و از اميدى كه به عفو و بخششت دارم منصرف نمىشوم .
آقاى من ! اگر مرا به اسلام رهبرى نمىكردى گمراه بودم و اگر ثابت قدم ندارى باز هم گمراه مىشوم و اگر در دلم احساس ايمان به تو را نداشته باشم مؤمن نيستم و راست نمىگويم و اگر زبانم را به دعا نگشايى تو را نخواهم خواند و اگر حقيقت معرفت خودت را به من نداده بودى ، تو را نمىشناختم ! و اگر بر اجر كريمانهات مرا راهنمايى نمىكردى ، مشتاق نمىشدم ، و اگر عذاب دردناكت را برايم بيان نكرده بودى ، بيمناك نمىشدم ، بنابراين از تو براى آنچه باعث اجر و ثواب گردد و موجب نجات از آنچه باعث عذاب شود ، توفيق مىطلبم !
آقاى من ! اگر تخلّف از فرمان تو باعث عقب ماندگى از نيكان شده ولى اعتماد به تو مرا در مراتب عالى نيكان نگهداشته است .
آقاى من ! هر گرفتارى به تو پناهنده مىشود و هر غمزدهاى به تو اميدوار است ، پرستشگران پاداش زياد تو را شنيدند خاشع گشتند ، و كسانى كه از آهنگ به جود و كرمت رو گردانده بودند ، شنيدند پس بازگشتند و محرومان چون فضل گستردهء تو را شنيدند ، طمع بستند به حدى كه جمعيّت گنهكاران از بندگان ازدحام كردند و زبانها به انواع دعاها در همه جا فرياد برآورد ! پس هر صاحب آرزو و آرمانى به تو
مسند الإمام السجاد (ع) (مسند امام سجاد ع) (فارسى) — صفحة 238
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص٢٣٨