كه به جلال خودش ابر را ايجاد مىكند ! تو اى كه گفتى : هر كه مرا بخواند پاسخ دهم ! و كيست كه از من خواسته و من ندادهام ؟ و كيست كه در خانهء من ايستاده است و من اجابت نكردهام ؟ و تو اى كه فرمودى : منم بخشنده و بخشندگى كار من است و منم كريم و كرامت از آنِ من است ؛ و از جمله كرامت من دربارهء گنهكاران آن ست كه آنها را در بسترشان چنان محافظت مىكنم كه گويى كه آنها نافرمانى مرا نكردهاند ! و چنان نگهدارى آنها را مىنمايم كه گويا مرتكب گناهان نشدهاند !
خدايا ! مرتكب گناهان كيست و چه كسى گناهان را مىبخشد ؟ زيرا كه منم پرگناه و تو پربخشندهء گناهى !
خداوندا ! من از گناه زياد و نافرمانى بد رفتار ولى تو از كرم و احسان نيكورفتارى !
خدايا ! تو مرا غرق جود و كرم و عطايا نمودهاى ولى من خود را غرق گناهان و جهالت و خطاها كردهام و تو به نيكوكارى مشهورى و من به نافرمانى !
خداوندا ! دلم تنگ شده و نمىدانم چگونه گناهم را چارهسازى كنم و چند بار توبه كرده و چند بار دوباره گناه كردهام و چقدر شب و روز بر آن گريستهام و تا كى گنهكار خواهم بود در حالى كه عمرم را با گناه سپرى كردهام !
خداى من ! غمم طولانى و استخوانم نازك و جسمم پلاسيده شده است ولى بار گناهان روى دوشم ! از اين رو آقاى من مستمندى و تهىدستى و ناتوانى و بىچارگيم را به تو شكوه آوردهام !
خدايا هر صاحب چشمى مىخوابد و به وطنش دلگرم و آسوده است ولى دل من ترسان و چشمانم به لطف و رحمت پروردگارم دوخته است !
مسند الإمام السجاد (ع) (مسند امام سجاد ع) (فارسى) — صفحة 198
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص١٩٨