بر طرف كند ، و جلوى بيچارگى او را بگيرد و ناتوانى او را قوّت بخشد جز تو پيدا نكند از تو درخواست مىكنم اى بخشندهترين بخشايندگان ! » . « 1 »
87 - از ابوحمزه ثمالى به نقل از ابراهيمبن محمّد آورده است ، مىگويد :
از علي بن حسين عليهما السلام شبى در مناجاتش شنيدم كه مىگفت :
« خدايا ! اى آقا و مولاى ما ! اگر بقدرى گريه كنيم كه پلكهايمان بريزد ، و بقدرى ناله سر دهيم كه صداهايمان قطع شود ، و سرپا بايستيم كه پاهايمان بخشكد و بقدرى ركوع كنيم كه بند از بندمان ببرد و آنقدر سجده كنيم كه چشمهايمان از كاسه درآيد و تمام مدّت عمرمان خاك بخوريم و بقدرى ذكر تو را بگوييم كه زبانمان از كار بيفتد ، با تمام اينها استحقاق محو يك گناه از گناهانمان را نداريم » . « 2 »
88 - مجلسى مىگويد : در كتابى اين دعا را يافتم كه منسوب به سيدالسّاجدين عليه السلام در مناجات با خداى عزّوجلّ است :
« خداوندا ! از تو درخواست دارم چنان مرا حفظ كنى كه نافرمانى تو را نكنم ، زيرا كه من از زيادى گناهان خود با نافرمانى تو و از زيادى كرم تو با وجود احسانت بهت زده و متحيّرم ! براستى كه زيادى گناهانم زبانم را بند آورده و آبرويم را برده است . با چه رويى ( رحمت ) تو را ديدار كنم در حالى كه گناهان رويم را تيره كرده است و به چه زبانى تو را بخوانم در حالى كه گنهكارم و گناهان زبان مرا لال كرده است ؟ و چگونه تو را نخوانم در حالى كه تو بخشندهاى ؟ !
چگونه شاد باشم در حالى كه گنهكارم و چگونه غمگين باشم در حالى كه تو كريمى ؟ و چگونه تو را فراخوانم در حالى كه من منم و چگونه فرا
هامش
( 1 ) - بحارالأنوار : 94 / 138 .
( 2 ) - همان : 94 / 138 .