تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مسند الإمام السجاد (ع) (مسند امام سجاد ع) (فارسى) — صفحة 197

مساهمون:

ص١٩٧
دليل گذشت فراوانت اميدم از تو بريده نيست ! خداى من ! گناهان من بزرگ است ولى عفو تو بزرگتر از گناهان من است ، خدايا به وسيله عفو عظيمت گناهان بزرگ مرا ببخش ! زيرا كه گناهان بزرگ را جز پروردگار بزرگ نبخشايد ! خدايا ! منم آنكه با تو پيمان بستم ولى پيمان‌شكنى كردم و چون در معرض شهوتم قرار مىگيرم زمام اختيار از دست مىدهم و در نتيجه هرزه و فراموشكار مىشوم در حالى كه تو اعمال شب و روز مرا مىنويسى ! خدايا ! گناهانم تو را زيانى نرساند و گذشت تو از من نيز چيزى از كرم تو نكاهد بنابراين آنچه را زيانى بر تو ندارد به من ببخش و آنچه را كه از كرمت نكاهد به من عطا كن ! خداى من ! اگر مرا بسوزانى سودى تو را ندهد و اگر بيامرزى زيانى به حال تو ندارد پس با من آن كن كه تو را زيانى ندارد و چنان نكن كه تو را شادمان نسازد ! خدايا ! اگر بخشش از صفات تو نبود هر آينه اهل معرفت ، تو را نافرمانى نمىكردند ! خداى من ! اگر نبود كه تو به وسيله عفوت گناه مرا مىبخشى ولى من دوباره گناه مىكنم ! و اگر نبود كه عفو و بخشش محبوبترين چيز در نزد تو است هر آينه محبوبترين خلق در نزد تو ( آدميزاد ) نافرمانى تو را نمىكرد ! خداى من ! اميدم از تو آمرزش و گمانم در درگاه تو ، احسان است پروردگار من لغزشم را ببخش ! زيرا آنچه شده ، شده است پس اى كسى كه با دشمنش مدارا مىكند تا چه رسد به كسى كه او را دوست مىدارد و با او راز و نياز مىكند ! و اى آنكه هر وقت ندا كنند پاسخ دهد ! و اى خدايى