فكر و انديشهء مرا مىگيرد و در صورتى كه يارى تو نباشد كجا مىتوان از آن دشمن فرار كرد ؟ !
خداوندا ! شيطان تبهكار ناپاك پرمكر ، ستيزهجو و دشمن ديرينه است ، چگونه مىتواند كسى كه با او همخانه است با آن همه حيلهگرى وى از دست او خلاص شود ؟ جز اينكه من مكر او را سست يافتم پس تو را مىپرستيم و از تو يارى مىطلبيم و از تو درخواست داريم كه ما را حفظ كنى ، و هيچ نيرو و توانى جز به خدا نيست ! اى بخشنده ! اى بخشنده ! اى بخشنده ! » . « 1 »
89 - مجلسى مىنويسد : مناجاتهاى پانزدهگانه از مولايمان علي بن حسين عليهما السلام را در يكى از كتابهاى اصحاب ( رضوان اللَّه عليهم ) يافتم كه از آن حضرت روايت شده است :
1 - مناجات اوّل ، مناجات توبه كاران
90 - « به نام خداوند بخشايندهء مهربان خداوندا ! خطاهايم لباس خوارى و ذلّت بر من پوشانده و دورى از تو جامهء درماندگى بر پيكرم افكنده ، و عظمت جنايتم مرا دل مرده ساخته است ، پس اى خداى مهربان ! به خاطر توبه و بازگشت به در خانهات دلم را زنده گردان ! اى مقصد و مقصود من ! و اى خواسته و آرزوى من ! به عزّت و جلالت سوگند كه جز تو بخشندهاى براى گناهانم سراغ ندارم و غير تو كسى را نمىبينم كه درهم شكستگى مرا جبران نمايد ، از اين رو من با آه و ناله خاضعانه رو به درگاه تو آوردهام و به اميد بخشش با خوارى و ذلّت به سوى تو آمدهام ،
هامش
( 1 ) - بحارالأنوار : 94 / 138 .