خدايا ! بخشندگى تو آرمان مرا گسترده كرده و سپاسگزارى تو باعث قبولى عمل من شد ، پس در وقت نزديكى اجل مرا به ديدار رحمت خود شادمان كن !
خداى من ! وقتى ايمان من به توحيد تو گواهى دهد و زبانم به سپاس و حمدت گويا باشد و قرآن بر كرم فراوان تو دلالت كند پس چگونه اميدم به وعدهاى كه دادهاى قطع مىشود ؟
خداوندا ! منم آنكه خود را با شمشير نافرمانى كشتهام تا به آنجا كه از جانب تو مستوجب جدايى و محروميّت گشتم ! پس الأمان ! الأمان ! آيا دلايلى براى احسان به من در نزد تو باقى مانده است ؟ !
خدايا ! آدم عليه السلام نافرمانى تو را كرد ، و تو او را آمرزيدى و گروهى از فرزندان او معصيت تو را كردند ، پس اى كسى كه از پدر نافرمانى او را منع كردى ، از فرزندان نافرمان نسل او درگذر !
خداوندا ! تو بهشت را براى مطيعان آفريدى و در آنجا به نعمتهايى وعده دادى كه به دلها خطور نكرده است و اى مولاى من ! من به عمل خويش نگريستم ناچيز يافتم و محاسبهء نفس كردم ، ديدم نتوانستهام شكر نعمت تو را بجا آورم ! و از طرفى آتش دوزخ را براى گنهكاران آفريدهاى و در آنجا به مجازات شديد و آتش سوزان و عذاب وعده دادهاى ، مولاى من ! از آن بيمناكم كه به خاطر گستاخى زياد و جرم فراوان و پيشينهء بدم مستوجب دوزخ باشم ، در حالى كه بخشش هيچ گناهى براى تو سنگين نيست ، و حتى نه آنكه جرمش بزرگتر از من است ، چرا كه خطر من در مملكت تو با وجود يقينم به تو و توكل و اميدم به تو ، بسى ناچيز است .
خدايا ! براى من دشمنى قرار دادهاى كه وارد قلب من مىشود و جاى
مسند الإمام السجاد (ع) (مسند امام سجاد ع) (فارسى) — صفحة 200
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص٢٠٠