سبحان فرمودهاى :
« إِذا مَسَّكُمُ الضُّرُّ فَإِلَيْهِ تَجْئَرُونَ »
« 1 » و تو خداوند عزيز و جليل فرمودهاى :
« وَ إِذا مَسَّ الْإِنْسانَ ضُرٌّ دَعا رَبَّهُ مُنِيباً إِلَيْهِ ثُمَّ إِذا خَوَّلَهُ نِعْمَةً مِنْهُ نَسِيَ ما كانَ يَدْعُوا إِلَيْهِ مِنْ قَبْلُ »
« 2 »
و فرمودهاى :
« وَ إِذا مَسَّ الْإِنْسانَ الضُّرُّ دَعانا لِجَنْبِهِ أَوْ قاعِداً أَوْ قائِماً فَلَمَّا كَشَفْنا عَنْهُ ضُرَّهُ مَرَّ كَأَنْ لَمْ يَدْعُنا إِلى ضُرٍّ مَسَّهُ »
« 3 » و گفتهاى :
« وَ يَدْعُ الْإِنْسانُ بِالشَّرِّ دُعاءَهُ بِالْخَيْرِ وَ كانَ الْإِنْسانُ عَجُولًا . »
« 4 »
اى سرور و اى مولاى من راست گفتى ؛ اينها اوصاف من است كه من خود در خودم سراغ دارم و مولاى من ! علم تو دربارهء من گذشته است در حالى كه به من وعدهء نيكويى دادهاى ؛ كه من تو را بخوانم و تو دعاى مرا مستجاب كنى ! از اين رو من تو را چنان كه دستور دادهاى مىخوانم ، تو هم چنان كه وعده دادهاى استجابت كن و از نعمت ، عافيت ، حفاظت و پردهپوشى خود بر من فزونى بخش ! و اين حال مرا به بهترين حال تغيير ده تا آنجا كه از وضع من تو راضى باشى و من بدان وسيله به نعمتهايى
هامش
( 1 ) - نحل / 53 : هنگامى كه ناراحتى ، مصائب ، بلاها و رنجها به سراغ شما مىآيد براى رفع آن دستتضرّع به درگاه او بر مىداريد و او را مىخوانيد !
( 2 ) - زمر / 8 : و هنگامى كه انسان را زيانى رسد ( نور توحيد در قلبش مىدرخشد ) پروردگار خود را مىخواند در حالى كه به سوى او باز مىگردد اما هنگامى كه نعمتى از خود به او عطا مىكند ، آنچه را كه به خاطر آن قبلًا خدا را مىخواند از ياد مىبرد !
( 3 ) - يونس / 12 : هنگامى كه به انسان زيان مىرسد و دستش از همه جا كوتاه مىشود دست بهسوى ما دراز مىكند و ما را ( در همه حال ) در حالى كه به پهلو خوابيده يا نشسته يا ايستاده است مىخواند .
( 4 ) - اسراء / 11 : و انسان همان گونه نيكيها را طلب مىكند ( به خاطر دستپاچگى و عدم دقت ) به طلب بديها بر مىخيزد !