لطف تو شامل حال من نگردد ، به فضل و كرم چه كسى در روز بيچارگيم اميدوار باشم ؟ و آنگاه كه اجلم فرا رسد به سوى چه كسى فرار كنم !
اى آقاى من ! مرا عذاب نكن زيرا كه من به تو اميدوارم ! خداى من ! اميد مرا به درگاه خودت محقق ساز و ترسم را به ايمنى تبديل كن كه از زيادى گناهانم بجز عفو و بخشش تو به جايى اميد ندارم ! اى آقاى من ! از تو چيزى مىطلبم كه استحقاق آن را ندارم امّا تو اهل تقوا و آمرزشى ، بنابراين از من درگذر و به لطف خود لباسى كه از زشتيهايم مرا بپوشاند ، بر من بپوشان ! و از آن اعمال بدم درگذر و ديگر بدانها بازخواهى نفرما ! چرا كه تو صاحب احسان قديمى و بخشش عظيم و گذشت كريمانهاى !
خداى من ! تو آن كريمى كه احسانت بر كسى كه درخواست نكرده افاضه مىشود بلكه بر منكران پروردگاريت مىرسد پس چگونه بر آن كس كه از تو درخواست كرده و به يقين و ايمان كامل مىداند كه آفرينش از تو و فرمان بر همه خلايق از آن تو است نخواهد رسيد ، تو بزرگوار و بلند مرتبه ، پروردگار جهانيانى !
اى آقاى من ! بندهء تو را بيچارگيش به درگاه تو بازداشته و حلقه درگاه احسانت را به وسيلهء دعا مىكوبد ، پس تو هم به بزرگوارى و كرمت از وى روى برنگردان ! و درخواستم را قبول و گفتهام را بپذير ! خداوندا ! من تو را به وسيلهء اين دعا خواندم و اميدوارم كه دعايم را رد نكنى زيرا كه من به مهربانى تو آگاهم ! ى خداى مهربان ! تو آن كريمى كه گدا با درخواست خود تو را خسته نمىكند و از عطا و بخشش چيزى از تو كم نمىشود ، تو در اوصاف كمال در جايگاهى قرار دارى كه خود مىتوانى خويشتن را ستايش كنى و بسى برتر از آنى كه ما بگوييم !
مسند الإمام السجاد (ع) (مسند امام سجاد ع) (فارسى) — صفحة 649
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص٦٤٩