آمد تا افطار كند ، همين كه غذا را جلويشان گذاشتند و خواستند بخورند ناگهان گدايى بر در خانه ايستاد و گفت : درود بر شما اى اهل بيت محمد صلى الله عليه و آله و سلم من مستمندى از مستمندان مسلمانم مرا اطعام كنيد خدا شما را از غذاهاى بهشتى اطعام كند !
على عليه السلام و بقيّه با شنيدن صداى فقير غذا از دست انداختند و على عليه السلام اين اشعار را سرود :
اى فاطمه ! بانوى صاحب مجد و يقين
اى دختر بهترين همهء مردمان !
آيا آن بيچاره و مستمند را نمىبينى
كه بر در خانه با آه و ناله ايستاده است ؟
به سوى خدا مىخواند و عرض نياز مىكند
در حالى كه گرسنه و غمگين است به ما شكوه مىكند !
آرى هر كسى در گروى عمل خويش است
و نيكوكار كسى است كه با دست خود خيرات كند
وعدهگاهش در بهشت برين است
جايى كه خدا آن را بر آدم بخيل حرام كرده است
آدم بخيل جايگاه غمبارى دارد
آتش دوزخ او را بر سجّين مىافكند !
نوشيدنيش آب جوشان و چرك و خون است
روزگار دراز و سالها آنجا مىماند !
فاطمه عليها السلام در پاسخ وى جواب داد :
فرمانت را شنيدم كه اطاعتش واجب است
مسند الإمام السجاد (ع) (مسند امام سجاد ع) (فارسى) — صفحة 580
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص٥٨٠