لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنا وَ إِنَّ اللَّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِينَ » .
« 1 »
راوى مىگويد : در آن بين كه ما در گفتگو بوديم ناگهان جوانى خوش سيما با جامههاى سفيد و نيكو بر تن از راه رسيد و با آن پسر بچه معانقه كرد و بر او سلام داد .
به طرف آن جوان رفتم و پرسيدم : تو را به خدايى كه نيكو و زيبايت آفريده است اين پسر كيست ؟
فرمود : مگر او را نمىشناسى ؟ او علي بن حسينبن علي بن ابىطالب عليهم السلام است . پس آن جوان را ترك كردم و رو به آن پسربچه آوردم و گفتم : تو را به حق پدرانت بگو : اين جوان كيست ؟
فرمود : « مگر او را نمىشناسى او برادرم خضر عليه السلام است ، هر روز نزد ما مىآيد به ما سلام مىدهد .
عرض كرد : تو را به حق پدرانت به من بگوييد : چگونه اين بيابان را بدون توشه سفر مىپيمايى ؟ !
فرمود : « آرى من با توشه اين راه را مىپيمايم ؛ زاد و توشهء من چهار چيز است » .
گفتم : آن چهار چيز چيست ؟
فرمود : « من تمام دنيا را با همهء امكانش مملكت خدا و تمام مردم را غلامان و كنيزان خدا و همهء وسايل و ارزاق را به دست خدا مىبينم و قضاى الهى را در همه جاى زمين خدا نافذ مىبينم !
هامش
( 1 ) - عنكبوت / 69 : آنها كه در راه ما ( با خلوص نيت ) جهاد كنند به طور قطع ، به راههاى خود هدايتشان خواهيم كرد ، و خداوند با نيكوكاران است .