او را نزد يزيد بن معاويه آوردند مردى از اهل شام از جا برخاست و گفت : اسيران ايشان بر ما حلالند ! على بن حسين عليهما السلام خطاب به آن مرد شامى ، فرمود : « دروغ مىگويى و اين دليل فرومايكى تو است ! مگر اين كه از ملّت ما ( اسلام ) بيرون شوى و به دين و آيين ديگرى درآيى ! » .
يزيد با شنيدن اين سخنان سر به زير انداخت سپس رو به شامى كرد و گفت : بنشين و به على بن حسين عليهما السلام عرض كرد : اگر بخواهى نزد ما بمانى ما با تو صلهء رحم مىكنيم و حقشناسى بجا مىآوريم و اگر هم بخواهى به شهر و ديار خود به روى آزادى ! امام عليه السلام فرمود : « بلكه ما را به ديار خودمان بازگردانيد ! » و يزيد نيز ايشان را به ديار خود برگرداند و به او محبّت كرد . « 1 »
11 - ابوالفرج مىگويد : سپس يزيد ( لعنةاللَّه عليه ) على بن حسين عليهما السلام را طلبيد ، و گفت : اسم تو چيست ؟ فرمود : « على بن حسين » . گفت مگر على بن حسين را خدا نكشت ؟ فرمود : « من برادرى داشتم كه از من بزرگتر بود بهنام على ، شما او را كشتيد ! »
يزيد گفت : بلكه خدا او را كشت . امام عليه السلام فرمود :
« اللَّهُ يَتَوَفَّى الْأَنْفُسَ حِينَ مَوْتِها » .
« 2 » يزيد گفت :
« ( وَ ما أَصابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِما كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ . »
« 3 »
پس امام عليه السلام گفت :
« ما أَصابَ مِنْ مُصِيبَةٍ فِي الْأَرْضِ وَ لا فِي أَنْفُسِكُمْ إِلَّا فِي كِتابٍ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَبْرَأَها إِنَّ ذلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ ، لِكَيْلا تَأْسَوْا عَلى ما فاتَكُمْ وَ لا تَفْرَحُوا بِما
هامش
( 1 ) - طبقات ابن سعد : 5 / 157 .
( 2 ) - زمر / 42 . ترجمه در صفحات قبل گذشت .
( 3 ) - شورا / 30 . اين آيه در چند صفحه قبل ترجمه شد .