منم پسر آن كه با فرشتگان دو تا دو تا نماز خواند ، منم فرزند كسى كه از مسجدالحرام شب هنگام تا مسجد الاقصى سير داده شد ، منم پسر على مرتضى عليه السلام ، منم پسر فاطمهء زهرا عليها السلام ، منم فرزند خديجهء كبرى ( رضىاللَّه عنها ) ، منم فرزند آن كه او را به ستم كشتند ، منم پسر آن كه از پشت سرش را از بدن جدا كردند ، منم پسر آن كه تا از دنيا رفت تشنه بود ، منم پسر آن كه پيكرش در كربلا به خاك افتاد ، و آن كه عمامه و ردايش را ربودند . منم پسر كسى كه فرشتگان آسمان بر او گريستند ، منم پسر كسى كه جنّيان روى زمين و مرغان در هوا بر او نوحهسرايى و ندبه كردند ، منم پسر كسى كه سرش روى نيزه مردم را هدايت مىكرد ، منم پسر آن كه خانوادهاش از عراق تا به شام به اسارت برده شدند !
اى مردم ! خداوند تعالى كه سپاس او را سزاست ما را به آزمونى نيكو آزمود ، از آنجا كه پرچم هدايت و عدل و داد و پرهيزگارى را به دست ما سپرد و پرچم گمراهى و پستى را به دست ديگران داد . ما اهلبيت را به شش ويژگى برترى داده است كه عبارت است از علم و حلم و دلاورى و بخشندگى و محبّت و نفوذ در دلهاى مؤمنان . و به ما داده است آنچه را كه پيش از ما به هيچ يك از مردم جهان نداده است ؛ در خاندان ما محل رفت و آمد فرشتگان و فرود آمدن كتابهاى آسمانى است . »
راوى مىگويد : هنوز سخن آن حضرت پايان نيافته بود كه مؤذّن گفت :
اللَّه اكبر !
امام عليه السلام فرمود : « من گواهى مىدهم كه خداوند بزرگتر از توصيف است » .
مؤذّن گفت : اشهد انّ محمّداً رسولاللَّه !
مسند الإمام السجاد (ع) (مسند امام سجاد ع) (فارسى) — صفحة 177
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص١٧٧