72 - وروى أحمد بن محمّد بن يحيى ، عن أبيه ، عن محمّد بن الحسين بن أبي الخطاب ، عن صفوان بن يحيى ، عن إبراهيم بن يحيى بن أبي البلاد قال : قال الرضا عليه السّلام :
ما فعل الشّقيّ ، حمزة بن بزيع ؟ قلت : هو ذا ، هو قد قدم .
فقال : يزعم أنّ أبي حيّ ، هم اليوم شكّاك ، ولا يموتون غدا إلّا على الزّندقة .
قال صفوان : فقلت فيما بيني وبين نفسي : شكّاك قد عرفتهم ، فكيف يموتون على الزندقة ؟ فما لبثنا إلّا قليلا حتّى بلغنا عن رجل منهم أنّه قال عند موته هو كافر بربّ أماته .
قال صفوان : فقلت هذا تصديق الحديث .
73 - وروى أبو عليّ محمّد بن همام ، عن عليّ بن رباح قال : قلت للقاسم بن إسماعيل
شرح
3 / 72 - صفوان بن يحيى نقل مىكند كه إبراهيم بن يحيى بن أبي بلاد گفت : امام رضا عليه السّلام فرمودند : « حمزة بن بزيع » بدبخت چه كرد ؟ عرض كردم : أو هم آمده است .
حضرت فرمودند : أو خيال مىكند كه پدرم زنده است ، آنها [ حمزه ويارانش ] امروز شكّاك هستند وفردا نمىميرند مگر با مرام زنديقها [ يعنى ملحد وكافر مىميرند ] .
صفوان مىگويد : با خودم گفتم ، شكاك بودن آنها را مىدانستم ، امّا چگونه كافر وزنديق مىميرند ؟ قدرى نگذشته بود كه به ما خبر رسيد ، يكى از آنها وقت مرگش ، به پروردگارى كه مىخواهد أو را بميراند كافر شده است .
صفوان مىگويد : گفتم اين تصديق همان حديث [ كلام امام ] است .
4 / 73 - علي بن رباح گفته است : به قاسم بن إسماعيل قرشي كه ممطور « 1 » بود
هامش
( 1 ) . « ممطور » همان واقفي است . واقفيه را به كلاب ممطوره ؛ يعنى سگهايى كه زير بارانند تشبيه كردهاند شايد به اين دليل كه مثل سگ كه آب پاك باران به بدنش مىبارد ونجاست آن را پاك نمىكند واين نعمت را ضايع وبلكه آب را نجس مىكنند ، اينها هم با اينكه در معرض عنايت أهل بيت عليهم السّلام بودند ، نعمت ولايت را ضايع كرده وولايتشان را با شرك وانكار امام از بين بردند .