فقال له محمّد بن زياد تميمي : - وكان حاضر الكلام بمكة - يا أبا يحيى هذه واللّه فتنة عظيمة ، فقال له الكاهلي : فسهم اللّه فيه أعظم ، يغيب عنهم شيخ ويأتيهم شابّ فيه سنّة من يونس .
فليس فيه أكثر من تكذيب من يدّعي أنّه فعل ذلك وتولّاه ، لعلمه بأنّه ربّما ادّعى ذلك من هو كاذب ، لأنّه لم يتولّ أمره إلّا ابنه عند قوم أو مولاه على المشهور . فأمّا غير ذلك ، فمن إدّعاه كان كاذبا .
وأما ظهور صاحب هذا الأمر فلعمري يكون في صورة شابّ ويظنّ قوم أنّه شاخ لأنّه في سنّ شيخ قد هرم .
شرح
در همين حين محمّد بن زياد تميمي [ از أصحاب امام صادق عليه السّلام ] كه در مكة حاضر بود واين سخن را شنيد ، گفت : اى أبا يحيى ! [ كنيه عبد اللّه كاهلي ] به خدا قسم كه اين فتنهء بزرگ وعظيمى است .
كاهلي به أو جواب داد : در اين ماجرا سهم خدا بيشتر است ؛ در حالىكه پيرمردى است از [ ديدگان ] مردم پنهان مىشود ودر حال جوانى [ به طرف مردم ] مىآيد كه در اين كار أو سنتي از سيره وروش يونس هست .
توضيح خبر : حداكثر چيزىكه در اين خبر هست تكذيب كسى است كه مدعى بشود ، متصدى انجام أمور مربوط به ايشان بوده ، به اين دليل كه امام صادق عليه السّلام مىدانست چهبسا شخص دروغگويى بيايد ومدعى اين باشد ، چون بنابر عقيدهء عدّهاى تنها كسى كه اين أمور [ مربوط به تجهيز بدن امام كاظم عليه السّلام ] را انجام داده ، فرزندش [ امام رضا عليه السّلام ] وبنابر نظريه مشهور ، غلام آن حضرت بوده است .
پس هركسى مدّعى غير اين امر شود دروغگو است .
اما در مورد ظهور صاحب امر [ امامت وولايت ] به جان خودم قسم كه در سيماى جوانى خواهد بود والبتة عدّهاى خيال مىكنند كه ايشان پيرمرد شده ، چراكه در سنّ پيرى وكهولت است .