فأوّل ما فيه : أنّه قال : « يموت حينا وذلك خلاف مذهب الواقفة ، فأمّا الهرب فإنّما صحّ ذلك فيمن ندّعيه نحن دون من يذهبون إليه ، لأنّ أبا الحسن موسى عليه السّلام ما علمنا أنّه هرب وإنّما هو شيء يدّعونه لا يوافقهم عليه أحد ، ونحن يمكننا أن نتأوّل قوله « يموت حينا » بأن نقول : يموت ذكره .
55 - قال : وروى بحر بن زياد ، عن عبد اللّه الكاهلي ، أنّه سمع أبا عبد اللّه عليه السّلام يقول :
إن جاءكم من يخبركم بأنّه مرض ابني هذا ، وهو شهده وهو أغمضه وغسّله وأدرجه في أكفانه وصلّى عليه ووضعه في قبره وهو حثّا عليه التّراب ، فلا تصدّقوه ولا بدّ من أن يكون ذا .
شرح
توضيح خبر : اولين اشكال اين خبر اين است كه گفت : زماني مىميرد ، اين فقره از خبر با مذهب خود واقفيه [ كه به اين خبر استدلال كردهاند ] مخالف است .
وامّا [ اشكال دوم در مورد ] فرار ، اين قسمت خبر هم در چيزىكه ما ادّعا مىكنيم صحيح است [ كه به وسيله مرگ از دست بنى عباس رها شد ] نه آنچه كه [ واقفيه ] مدّعى هستند . به اين دليل كه [ در هيچ مدرك ونقلي ] ديده نشده است كه حضرت [ از زندان ] فرار كردهاند واين مطلبي است كه اينها ادّعا كرده وهيچكس با آنها موافق نيست .
البتة ما مىتوانيم اين جمله كه « زماني مىميرد » را به اين تأويل كنيم كه زماني ياد وذكر ايشان مىميرد [ نظير آنچه كه در مورد امام زمان عليه السّلام خواهد شد ] .
31 / 55 - عبد اللّه كاهلي گفته است : از امام صادق عليه السّلام شنيدم كه مىفرمودند : اگر كسى آمد وبه شما خبر داد كه پسرم مريض شده است وأو شاهد مرگش بوده وچشمش را بسته وغسلش داده وأو را كفن كرده وبر بدنش نماز اقامه كرده ودر قبر قرار داده وروى أو خاك ريخته است ، تصديقش نكنيد . چون چارهاى نيست وبايد اين امر امامت امام كاظم عليه السّلام واقع شود .