است كه رسول الله ( ص ) خود از هر شخصى ديگر به اين مهم واقف بودند و در طول حيات خويش بارها متذكر مسأله ولايت و جانشينى بعد از خود شدند و بهترين شخص براى تصدى زعامت مسلمين نزد ايشان على ( ع ) بود و نه هيچكس ديگر . اين موضوع را مىتوان در نمونههاى ذيل به خوبى دريافت .
الف - در آغاز دعوت به اسلام پيامبر خطاب به نزديكان خود فرمود : على جانشين من در ميان شما خواهد بود و مىبايست از او فرمانبردارى كنيد . [ 1 ] ب - اهل فريقين بطور متواتر نقل كردهاند كه پيامبر اسلام در حضور جمع بارها فرمودند : من دو چيز گرانبها را ميان شما به وديعت مىنهم چنانچه از آنها پيروى كنيد هرگز گمراه نخواهيد شد اول قرآن كتاب خداوند و دوم عترت و اهل بيتم .
مبادا از آن جمله فاصله گرفته و يا جلو افتيد كه در آن صورت منحرف مىشويد . [ 2 ] ج - احمد حنبل مىگويد : پيامبر ( ص ) به على ( ع ) فرمود : تو بعد از من از جانب من بر هر مؤمنى ولايت دارى . [ 3 ] د - اعلام ولايت حضرت امير ( ع ) در روز غدير خم كه از احاديث قطعى مىباشد و در جلد يكم الغدير پيرامون آن به تفصيل سخن رفته است .
ه - بر اساس روايات بيشمارى پيامبر ( ص ) فرمودند : جانشينان من از قريش 12 نفر مىباشند . در خلال بعضى از اين روايات به نام مبارك ائمه ( ع ) و خصوصيات آنها نيز اشارت رفته است . [ 4 ] گروهى از نويسندگان اهل تسنن عقيده دارند كه امامت و خلافت از طريق نص و وحى نمىباشد بلكه مسألهاى است انتخابى از طريق شور او بدست آوردن اكثريت آراء . در جواب اين عده بايد گفت اولا امامت ادامهء نبوت مىباشد و متمم و مكمل اصل اساسى پيامبرى و همانطور كه نبوت انتخابى نيست امامت نيز بر اين روش ناصواب است . ثانيا شورا در مواردى قابل اجرا و استفاده است كه نص و فرمان الهى و نظر مستقيم رسول الله معين نشده باشد و ثالثا اگر در چنين مسألهاى حياتى
هامش
[ 1 ] الميزان ج 4 ص 412 - طبرى ج 3 ص 1171 .
[ 2 ] غاية المرام ص 211 - 235 .
[ 3 ] مسند احمد بن حنبل ج 1 ص 331 .
[ 4 ] منتخب الاثر ص 10 - 141 .