حضرت رسول صلى اللَّه عليه و آله كه آنان را به جنگ و خونريزى دعوت نكرده بود ، بلكه فرموده بود : اگر مانند سخنهاى مرا بياوريد من با شما كارى ندارم ، اگر مشركين قادر بودند مانند گفتارهاى او را بياورند ، احتياج به جنگ و لشكر كشى نبود ، و آن همهء مشقات و ناراحتىها را نميديدند .
( 1 ) ممكن است در اين جا گفته شود : حضرت رسول صلى اللَّه عليه و آله از معاصرين خود فصيحتر بوده ، و ديگران چون فصاحت و بلاغتشان به اندازهء او نبوده ، از اين جهت نتوانستند مانند كلام او را بياورند ، و يا اينكه چون پيغمبر مدت كمى در دنيا زندگى كرد ، لذا فرصت پيدا نشد تا با او معارضه نمايند . دو نظريه فوق مردود است و توسل به عدم فصاحت مخالفين و تنگى وقت موردى ندارد .
بيان مطلب از اين قرار است كه : نبى اكرم با تمام فصحاى عرب كه در حجاز و نجد و ساير نواحى شبه جزيره عربستان زندگى ميكردند تحدّى كرده و آنان را به معارضه با قرآن دعوت فرموده است ممكن است فصحاى زمان حضرت رسول صلى اللَّه عليه و آله در تمام موارد نميتوانستند با قرآن معارضه كنند و مانند آن را بياورند ، و ليكن در يك مورد خاص كه ميتوانستند با آن معارضه كنند پيغمبر با زبان و لغت قومش با آنان سخن ميگفت ، و مخالفين خود را به آوردن يك آيه مانند قرآن دعوت ميكرد و ميفرمود : اگر يك آيه مانند قرآن بياوريد من از دعوت خود دست برميدارم ، قاعده طبيعى اين است كه با شخص فصيح در همه موارد فصاحت نميتوان معارضه كرد و ليكن در يك مورد بخصوص اين قاعده مستثنى است ما ميگوئيم فلان شاعر در قرن چهارم از همه شاعران فصيحتر است ، و كسى مانند آن سخن نگفته است ، و ليكن در قرن پنجم شاعر ديگرى بظهور رسيده كه در يك مورد خاصى از آن شاعر بهتر شعر سروده است ، و مخالفين پيغمبر اگر قدرت داشتند لا اقل در يك مورد ميتوانستند با آن جناب معارضه كنند پس بنا بر اين معلوم است كه قرآن در تمام موارد معجزه است و كسى را ياراى آوردن مانند آن نيست .
اما در مورد دوم كه ميگويند : پيغمبر مدت كمى در دنيا زندگى كرد و مخالفين
إعلام الورى بأعلام الهدي ( زندگانى چهارده معصوم ع ) ( فارسي ) — صفحة 27
مساهمون: الشيخ الطبرسي
ص٢٧