بوده و نقل نشده ، جواب اين سؤال اين است كه : كلمات مسيلمه را با آن سستى و ركاكتى كه دارد و به هيچ وجه عنوان شبهه را به خود نخواهد گرفت نقل كردهاند .
( 1 ) اگر كسى گويد : عدم نقل كلام معارضين با قرآن براى ترس از مسلمانان بود ، و چون عدد آنان زياد بوده از اين جهت مخالفين نتوانستند گفتارهاى خود را براى مردم بيان كنند .
پاسخ اين پرسش اين است كه : وجود مخالفين و ترس از دشمنان موجب عدم نقل نمىشود ، آرى ترس از دشمن سبب مىشود كه انسان نتواند تظاهر به مخالفت كند بلكه بطور خصوصى در ميان دوستان و آشنايان خود مىتواند مطالب خويش را بيان كند .
شاهد اين مطلب وجود امير المؤمنين على عليه السّلام است با اينكه دشمنان او سعى فراوانى كردند تا مناقب و فضائل وى را مخفى بدارند و دوستان و شيعيان آن حضرت هم از ترس بنى اميه از گفتن فضائل او دست كشيدند ليكن با تمام اين اوضاع و احوال اكنون مناقب امير المؤمنين نقل شده و همگان از فضائل و خصوصيات او مطلع شدهاند .
موضوع ديگر اين است كه : اگر مخالفين حضرت رسول صلى اللَّه عليه و آله از تظاهر به نقل معارضه خود از مسلمين مىترسيدند ، مىبايست دشمنان اسلام كه آن روز از هر جهت قوى بودند كلمات آنها را براى مردم بازگو ميكردند ، يا لا اقل كلمات معارضين در بين خودشان مكتوم مىماند ، تا پس از آنها بوسيله ديگران نقل ميگرديد .
مطلب ديگر از اين قرار است كه : مسلمين پس از هجرت قدرت و شوكت پيدا كردند ، و كثرت عدد آنان بعد از ساليان درازى پيش آمد ، هنگامى كه حضرت رسول صلى اللَّه عليه و آله در مكه اقامت داشت ، جز معدودى از مردم مكه مسلمان ديگرى در بين نبود و حال اينكه مخالفين پيغمبر در اين شهر زياد بودند و هر گونه وسائل را هم در دست داشتند ، در اين هنگام كه اسلام بسيار ضعيف بود آنان مىتوانستند ، با آن حضرت معارضه كنند ، و گفتههاى خود را به ساير بلدان و امكنه برسانند ، و پس از اين قدرت اسلام قادر نبود آن مطالب را مخفى بدارد ، مگر اين كه گفته شود : در آغاز امر
إعلام الورى بأعلام الهدي ( زندگانى چهارده معصوم ع ) ( فارسي ) — صفحة 25
مساهمون: الشيخ الطبرسي
ص٢٥