نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 64

آن حضرت ع به جهت امتثال امر حق سبحانه و تعالى چنان كه فرمود : إِنَّ اللّهَ وَ ملَائكِتَهَُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ يا أَيُّهَا و ديگر آنكه آن حضرت و آل او واسطه‌اند ميان حق و خلق در ايصال اركان ايمان و احكام آن كه موجب حصول سعادات سرمديه و كمالات ابديه است پس ايشان نيز منعم باشند بالواسطه . پس ذكر ايشان به صلوات و تحيات واجب و لازم باشد و سيد قدس سره [ 27 ب ] از براى حضرت رسالت پناه ص هفت صفت ذكر كرده درين خطبه : اول نبى الرحمة و آن حضرت ص پيغمبر رحمتست زيرا كه خداى تعالى فرموده‌وَ ما أَرْسَلْناكَ إِلّا رَحْمَةً لِلْعالَمِينَ و بيانش آنست كه آن حضرت هادى خلق بود به راه راست و هدايت مستلزم وصول است بمقاصد عاليه كه مقتضى حصول سعادات و رضوان دخول جنتست و اين رحمتست ديگر آنكه تكاليف شرع آن حضرت ص اسهل تكاليف ابنياى سالفه ع است چنان كه حديث بعثت الى الحنيفية السهله المسمحة دلالت مىكند برين معنى يعنى مبعوث شدم بشريعت آسان مشتمل بر مسامحه و اين رحمتست . « ديگر آنكه آن حضرت صاحب شافعة مقبوله است در حق اهل كباير از امت » . ديگر آنكه خداى تعالى عذاب مسخ و استيصال از امت آن حضرت برداشت اكراما له . صفت دوم امام الائمه زيرا كه آن حضرت افضل جميع كايناتست از ملائكه و انبيا و انس و جن و غير آن . ديگر آنكه آن حضرت فرمود « آدم و من دونه لوائى الى يوم القيامه » يعنى آدم و هر كه غير ازو بود همه در زير لواى من خواهند بود در روز قيامت .