نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 268

خطبه 7 و من كلام له ع قص - اتخذوا الشيطان لامرهم ملاكا و اتخذهم له اشراكا ج - گردانيدند شيطان را مالك و خداوندگار خود و گردانيد شيطان ايشان را شريك خود و احتمال دارد كه اشراك جمع شرك باشد يعنى تله پس مراد آن باشد كه گردانيد شيطان ايشان را تله خود پس اين كلام ذم آنهاست كه خلاف و شقاق و عناد ورزيدند و حاصلش آنست كه آنها كه مخالفت من كردند و با من نفاق و عناد ورزيدند شيطان را مالك امور خود گردانيدند و تدبير كار خود را بدست او دادند پس بالضروره شيطان مستولى گشت بر نفسهاى ايشان و تصرف كرد در كارهاى ايشان و متمكن گشت بر عقول ايشان . بهر نوع كه اراده او بود ايشان را به آن طريق گرداند و بر آن راه راند پس دوست ايشان گشت و اين حالت موجب آن شد كه شيطان ايشان را شريك خود گرداند در عصيان خدا و رسول و در دعوت خلق به معصيت خالق و ايشان را تله خود گردانيد و به آن تله صيد كند آنها را كه مخالفت وى كنند از بنى آدم به جهت جنسيت . بياض و فرخ فى صدورهم پس شيطان تخم كرد و جوجه كشيد مثل مرغ در سينهاى ايشان اين كلام كنايت است از آن كه شيطان در دلهاى و سينهاى ايشان جاى گرفته و تمكن كرده و