انداختند حضرت موسى ع در نفس خود خوفى و ترسى دريافت و حاصل اين قصه مجملا آنست كه چون موسى ع دعوى پيغمبرى كرد و آيت عصا و يد بيضا را به فرعون و قوم او نمود گفتند كه اين سحر است پس فرعون سحره ديار مصر را بخواند و ايشان را به جوايز و انعامات بى نهايت وعده داد كه اگر بر موسى ع غالب آيند آن سحره ريسمانها و جويها را تعبيه كرده به هيبت و هيئت مار و اژدر در ساختند و در موسى كه وعده كرده بودند نزد فرعون و قوم او حاضر شدند و در مقابل موسى ع در نظر آن قوم ريسمانها و عصاها را رها كردند پس آن ريسمانها و عصاها همچو مار و اژدر در جنبش و حركت آمدند در نفس موسى ع خوفى و ترسى اندك پديد آمد چنان كه حق سبحانه و تعالى از آن خبر داد پس حضرت ع اشارت كرد به آنكه موسى ع بر نفس خود نترسيد از سحر ساحران [ 98 آ ] بلكه از آن ترسيد كه عوام الناس و جهال و فرعون و قوم وى كه اهل ضلالتند به سبب آن سحر كه مشاهده كردند غوغا كنند و فتنها شود و بر مردم حال پوشيده شود و تميز نكنند ميان سحر آن ساحران و معجزه حضرت موسى ع و ضلالت زياده شود . و غرض ازين اشارت آنست كه من نيز بر نفس خود نمى ترسم بلكه همچو موسى ع از آن مى ترسم كه خلق مخالفت كنند و عوام الناس هجوم نمايند و اهل ضلالت خروج ورزند پس فتنها بر خيزد و راه راست پوشيده شود و طريق حق بسته گردد و حق از باطل ممتاز نگردد پس ضلالت زياده شود . و غرض
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 258
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٢٥٨
هامش
( 1 ) آستانه : يافت
( 2 ) سپه : دو آيت
( 3 ) آستانه ( كه ) ندارد .
( 4 ) سپه : بى نهايات
( 5 ) آستانه ( كه ) ندارد .
( 6 ) كذا در هر دو نسخه شايد : چوبها
( 7 ) آستانه : عصا ( ولى به قرينه بايد جمع باشد )
( 8 ) سپه ( آن ) ندارد .
( 9 ) سپه ( مارو ) ندارد .
( 10 ) سپه : اندكى
( 11 ) سپه : حق تعالى
( 12 ) آستانه ( بر نفس خود ) را ندارد .
( 13 ) سپه : ضلالند
( 14 ) فتنهها ( رسم الخط )
( 15 ) آستانه : گردد - از اينجا خط نسخه سپهسالار ريز شده است و تا اندازهاى زيباتر