نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 255

دلى « كه از ترس خداى تعالى و از خوف و عذابش لرزان باشد . حاصل اين كلام آنست كه آنها » كه از خداى تعالى خايفند و به اطاعت او در اوامر و نواهى راغبند دلهاى ايشان مطمئن است و حال ايشان در دنيا و عقبى در غايت خوبى است پس اگر شما نيز چنين باشيد شما را نفع خواهد بود و هيچ ضررى بشما نخواهد رسيد ازين ممر . ما زلت انتظر بكم عواقب الغدر و اتوسمكم بحلية المغترين من مى دانستم كه عاقبت بيعت مرا خواهيد شكست و مخالفت خواهيد كرد و دايما منتظر غدر شما مى بودم و علامت و نشانه غرور و فتنه در شما يافتم . سترنى عنكم جلباب الدين اين وعيد و تهديد است بر آنها كه مخالفت و محاربت آن حضرت را اختيار كردند و مراد آنست كه وقتى كه بيعت مرا شكستيد و با من حرب كرديد مغلوب و منهزم گرديديد قادر بودم بر آنكه بقيه شما را به قتل آرم و آنچه با كفار بايد كرد با شما كنم اما دين اسلام در ميان من و شما حايل شد و به جهت حرمت كلمه طيبه لا إله الا اللّه و محمد رسول اللّه كه بحسب ظاهر بر زبان جارى مى سازيد و به آن تلفظ مى كنيد قلم عفو بر جرايد شما در كشيدم و به مرحمت و شفقت و لطف و رفق با شما سلوك كردم تا از كرده خود توبه كنيد و پشيمان شويد . و بصرنى فيكم صدق النية اخلاص من با خداى تعالى و صفاى نيت و صدق طويت موجب فيض نور و بصيرت شد و به آن نور بصيرت جميع احوال و اوضاع و عاقبت كار شما را دانستم چنان كه حضرت رسالت پناه ص فرمود كه : « المومن ينظر بنور اللّه » يعنى مؤمن مخلص به نور خدا نظر مىكند و چيزها را به آن نور مشاهده مى نمايد و مىداند و حضرت امير المؤمنين ع فرمود