نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 256

كه « لو كشف الغطاء ما زدت يقينا » يعنى چيزها را به عين اليقين دانستم به مرتبه [ اى ] كه اگر حجاب و موانع زايل گردد و معقولات محسوسات شود يقين من زياده نشود . اقمت لكم على سنن الحق و جواد المضلة حيث تلتقون و لا دليل و تحتفرون و لا تميهون [ 97 آ ] من ايستاده‌ام از براى شما بر سر راهى كه آن راه راست و طريق حق است و بر سر جادها كه آن جادها مضله است و مردم در آن جادها گمراه مى شوند تا شما را بر آن راه راست دلالت كنم و هدايت فرمايم و از آن راههاى ضلالت و جهالت حذر نمايم و آنجا كه من ايستاده‌ام جايى است كه هر چند به اطراف و جوانب خود ملاحظه خواهيد كرد و دليل و هادى غير از من نخواهيد يافت و هر چند در آن وادى تفحص خواهيد كرد سرچشمه [ اى ] كه زلال صافى آن كدورات جهل را از صفحه دل شما پاك گرداند و حيات ابدى به شما بخشد غير از من نخواهد بود . مراد آنست كه پيروى و متابعت من واجب و لازم است كه راهها بسيار است و همه بهم پيوند است . يكى از آن راهها حق است و ديگرها راه باطل و ضلالت است و آن راه حق را مى دانم و بر سر آن راهها ايستاده‌ام تا مردم را به آن راه حق دلالت كنم و هدايت نمايم و غير از من دليل و هادى نيست پس متابعت من واجب و لازم شد . اليوم انطق لكم العجماء ذات البيان امروز در سخن آوردم از براى شما چيزها را كه سخنگو نيستند . اشارتست به آنكه احوال و امورى كه مشاهده مى كنيد از من و صفات و كمال و علم و فضل من كه بر شما واضح گشت عبرتها و عقوبتها كه مخالفان خدا و رسول خدا و محاربان مرا پيش آمد درين جنك از قتل