لشكر او باشد و هر چه او فرمايد چنين كنند لشكر بسيار از بنى اسرائيل به طالوت جمع شدند [ و ] چون با لشكر متوجه جالوت شد و پارهاى راه رفتند با لشكر گفت كه شما به جوى آبى خواهيد رسيد هر كه از آن جو نياشامد از من خواهد بود و هر كه از آن جو بياشامد از من نخواهد بود و عاصى خواهد شد مگر كسى كه به كف دست خود يك كف آب خورد از آن جوى كه آن كس حلال خورده باشد و عاصى نباشد پس چون كه به نهر رسيدند اكثر برو افتاده همچو بهايم از آن جوى آب خوردند مگر اندكى از آن قوم كه مخالفت امر طالوت نكردند چنان كه حق سبحانه و تعالى در قرآن ازين قصه خبر داده و حضرت امير المؤمنين ( ع ) در جواب اين سؤال به آن اشارت كرد . سؤال سيم كدام عبادتست كه اگر كسى آن را بجاى مى آرد معاف مىشود و اگر ترك مىكند نيز معاف مىشود . حضرت ع جواب فرمود كه آن نماز آن كس است كه مسكر خورده باشد و مست باشد زيرا كه به جهت سكر نماز وى درست نيست و نمى تواند گزارد پس مستحق عقابست از جهت ترك نماز و اگر بگزارد نيز مستحق عقاب شود از جهت گزاردن آن نماز زيرا كه خداى تعالى نهى كرده از نماز در حالت سكر . سؤال چهارم كدام مرغ است كه از مرغ ديگر حاصل نشد و ازو مرغ ديگر
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 251
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٢٥١
هامش
( 5 ) سپه : چنان
( 6 ) هر دو نسخه : پارهء ( رسم الخط )
( 7 ) سپه : خورده است
( 8 ) سپه ( كه ) ندارد - رسيدن
( 9 ) تصحيح قياسى و التقاطى آستانه ( اكثر ) را ندارد و سپه : اكثر آن بر رو افتادن
( 10 ) سپه : و مثل بهائم
( 11 ) سپه : از قصه خبر داد
( 12 ) آستانه : كرده
( 13 ) سپه : سوم ( رسم الخط )
( 14 ) سپه : او را
( 15 ) سپه : معاقب
( 20 ) سپه : معاقب
( 16 ) سپه : آن كس باشد
( 17 ) سپه : مست بود
( 18 ) هر دو نسخه : گذارد
( 19 ) هر دو نسخه : گذاردن - سپه : عتابست