نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 209

آنها را كه شنيدند نداى منادى او را و اجابت كردند دعوت او را و تصديق نمودند قول او را . اين اشارتست به آنكه حق سبحانه و تعالى در قرآن مى فرمايد كه : وَ أَذِّنْ فِي النّاسِ بِالْحَجِّ يَأْتُوكَ رِجالًا وَ عَلى كُلِّ ضامِرٍ يَأْتِينَ مِنْ كُلِّ فَجٍّ عَمِيقٍ . در روايت آمده كه چون حضرت ابراهيم خليل اللّه عليه السلام از بناى خانه كعبه فارغ شد جبرئيل ع سوى وى آمد و گفت كه حق تعالى ترا مى فرمايد كه ندا كن و اعلام نما مردمان را تا به حج خانه كعبه آيند . پس ابراهيم ع گفت يا رب آواز من به كجا رسد و به كى رسد حق تعالى فرمود كه تو ندا كن بر من است رسانيدن آن ندا به گوش مردمان . پس ابراهيم ع بر بالاى مقام بر آمد و مشرف شد بر عالم و بلند بر آمد به مرتبه‌اى كه برابر بلندترين كوههاى عالم شد و روى به شرق و غرب و يمين و يسار كرد و ندا در داد به آن مقدار كه بلندى آواز وى بود و گفت : « يا ايها الناس كتب عليكم الحج الى البيت العتيق فاجيبوا ربكم » يعنى اى مردمان حق سبحانه و تعالى بر شما حج كردن خانه كعبه نوشته است و فرض گردانيده اجابت كنيد پروردگار خود را . پس جواب دادند آنها كه اهل توفيق و سعادت بودند از بنى آدم و ذريت ايشان كه در پشت [ 80 آ ] پدران و ارحام مادران بودند و گفتند : « لبيك اللهم لبيك » يعنى ايستاده‌ايم به خدمت تو اى پروردگار ما و خداوند ما .