تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 212

مساهمون:

ص٢١٢

به آن خانه پناه گيرد آن خانه ، حرم و حامى وى باشد كه او را از آنجا اخراج نكنند و ايذاء نكنند مگر آنكه در آنجا شرى يا فسادى ازو در وجود آيد چنان كه حق تعالى مى فرمايد كه : وَ مَنْ دخَلَهَُ كانَ آمِناً يعنى هر كه در آنجا در آيد ايمن باشد .

قص - فرض حجه و اوجب حقه و كتب عليكم وفادته . فقال سبحانه « و لله على الناس حج البيت من استطاع اليه سبيلا و من كفر فان الله غنى عن العالمين » ج - و فادت بجاى رفتن به قصد زيارت . مى فرمايد كه حق سبحانه و تعالى فرض كرد آن خانه را و واجب گردانيد حق وى را و نوشت بر شما زيارت وى را پس فرمود حق سبحانه و تعالى كه مر خداى راست بر ذمه مردمان حج كردن خانه كعبه نه همه مردمان بلكه آن مردمان كه ايشان را استطاعت باشد از زاد و راحله و مانند آن و قدرت و توانائى آن داشته باشند كه به آنجا روند و هر كه كافر شود و آنچه خداى تعالى فرمود و فرض كرد بر وى از حج خانه كعبه آن را بجاى نيارد و اطاعت و امتثال نكند با وجود استطاعت آن كس خاسر و زيان كار باشد و حق سبحانه و تعالى غنى است در ذات و صفات خود از عالميان . خطبه 2 قس - من خطبة له عليه السلام بعد انصرافه من صفين ج - يعنى از خطبه آن حضرت ع كه بعد از مراجعت از جنگ صفين فرمود :

هامش
( 19 ) سپه ( وى ) را ندارد .
( 20 ) سپه : آن خانه و حرم حامى باشد كه آن را از
( 21 ) سپه : مگر در آنجا
( 22 ) سپه : از وى
( 23 ) قسمتى از آيه 97 سوره آل عمران .
( 21 ) سپه : مگر در آنجا
( 22 ) سپه : از وى
( 23 ) قسمتى از آيه 97 سوره آل عمران .
( 4 ) آستانه : فرض كردن آن خانه را واجب
( 5 ) سپه : به
( 6 ) عبده و آستانه : و من خطبته ع
( 7 ) سپه : فرمود اينست